Ale to normalne, że jak się budzimy to mamy pusty żołądek, przez co ważymy mniej niż po całym dniu, gdzie dochodzi treść żołądkowa. To czy jesteś gruba czy nie, zależy od wzrostu, składu tkankowego, ilości wody, proporcji oraz układu hormonalnego, który w wieku nastoletnim bywa bardzo aktywny. Anoreksja to nie jest, ale wygląda jakbyś za chwilę miała stać się bulimiczką. Jeśli nie dajesz rady, to jak najszybciej do lekarza, im wczesniej weźmiesz to g.wno za pysk, tym szybciej się wyleczysz.

To co mówi Dragomir jest dobrym pomysłem, żeby iść do lekarza, jeśli czujesz, że nie dajesz rady. Dietetyk to jedno, ale tu chyba więcej zrobi psycholog.
I odetnij się od mediów społecznościowych. Nawet jeśli WIESZ, że to co widzisz to ai, filtry i pozowanie, to Twój mózg traktuje to jako prawdę. Poza tym algorytm ma sprawić, że klikniesz, a klikają się emocje, zwłaszcza te nagatywne. Jeśli algorytm mediów społecznościowych "wyczuje", że masz problem z akceptacją swojego ciała, to natychmiast będziesz bombardowana coraz skrajniejszymi treściami

Nie rób sobie tego! Wszystko jest w porządku, Twój organizm się rozwija i jak najbardziej mogłaś przybrać na masie. Ale to się rozłoży. I wierz mi, nie jesteś tak gruba jak widzisz się w lustrze. Ja przez lata uważałam się za grubasa. Bo byłam większa od innych dziewczyn. Ostatnio znalazłam zdjęcia z gimnazjum, liceum. I nigdy bym tamtej dziewczyny nie nazwała grubą. W czasie, gdy moje koleżanki miały ciała nastolatek, ja już miałam kobiecą sylwetkę. Nie mieściłam się w ubrania dla nastolatków przez szerokie biodra i duży biust. I potrzebowałam lat, kiedy myślałam o sobie jak najgorzej, by zrozumieć co się ze mną działo.
Nie stosuj drakońskich diet. Po prostu dużo spaceruj, ćwicz. Unikaj śmieci w diecie, ale nie karaj się za jedzenie! Jeżeli potrzebujesz, pójdź do szkolnego pedagoga. Wielu z nich serio pomaga.

Przede wszystkim przestań się tak kompulsywnie ważyć kilka razy dziennie, bo waga w ciągu jednego dnia potrafi się zmienić kilkukrotnie - rano na czczo ważysz mniej, a po zjedzeniu posiłków, na koniec dnia więcej. A dochodzi szereg innych rzeczy wpływających na cyferkę na wadze.
Po drugie waga nie jest wiarygodnym wyznacznikiem, bo też zależy m.in. ile masz wzrostu, jaką masz budowę ciała - czy dominuje tłuszcz czy mięśnie? A mięśnie też ważą i to nawet więcej, więc osoba z bardziej umięśnioną sylwetką może często ważyć więcej, ale jednocześnie jej ciało będzie bardziej smukłe. Dużo lepszym pomiarem jest mierzenie obwodów - talia, biodra, klatka itd. I to też nie codziennie, ale np. raz na tydzień. Jeśli musisz się ważyć, to też najlepiej raz na tydzień, najlepiej o tej samej porze - rano, na czczo. Wtedy bardziej widzisz czy waga spada, rośnie lub stoi w miejscu. W czasie okresu i tuż przed odradzam - nagromadzona woda nie sprzyja wagowym cyferkom.
Po trzecie - nie dręcz siebie jakimiś głodówkami, bo tylko sobie zaszkodzisz. 54-56 kg to nie jest wcale dużo, ale nie wiem jak wyglądasz, więc jeśli już koniecznie chcesz trzymać dietę, to zacznij od wyliczenia swojego zera kalorycznego (w necie znajdziesz) i potem pilnuj deficytu - jest teraz od groma różnych aplikacji do zapisywania posiłków i pilnowania kalorii. Wtedy i zjedzenie batona nie będzie Ci straszne, jeśli wliczysz go w swoje dziennie zapotrzebowanie kaloryczne. Pamiętaj tylko, że im mniej wartościowe odżywczo posiłki, tym mniej zaspokoisz głód.
Po czwarte, NAJWAŻNIEJSZE, szybciutkodo lekarza - i to nie tylko dietetyka, ale też jak napisał/a Mng - psychologa, bo tu chyba sporo siedzi w głowie.

Do oceny czy jesteś przy kości, czy twoja waga jest prawidłowa brakuje nam twojego wzrostu. Ale nawet bez tego odnoszę wrażenie że nieco przesadzasz… Zapytaj o swoje obawy lekarza :)

Pojedź do biednej dzielnicy i poznaj życie tamtejszych nastolatek.

Poczytaj o nieszczęściach w Ukrainie, może ci pomoże.