Wstyd mi za siebie. Moja przeszłość wyglądała tak, że byłam super konserwatywną przeciwniczką aborcji, która dumnie chodziła w marszach oraz pomagała finansować plakaty antyaborcyjne. No cóż, a gdy życie ostro mnie przycisnęło i zaledwie kilka dni po diagnozie raka płuc, zobaczyłam 2 kreski na teście, sama postanowiła ciążę przerwać. Żałuje tylko tego, że kiedyś byłam tak zaślepiona i wychodziłam z założenia, że macierzyństwo to taka prosta sprawa i nie da się nie pokochać dziecka. Po prostu wstyd mi.
Ps. Z rakiem walczę nadal, ale jest coraz lepiej.
Dodaj anonimowe wyznanie
No tak bylo, nie zmyślam
Też tak myślę, pro-birthy zazwyczaj wrzucają takie sprawy do wora "to wyjątkowa sytuacja, więc ja mogę".
Punkt widzenia zależy od punktu siedzenia, jak sama tego doświadczyłaś. Połączenie raka i ciąży to fatalna kumulacja, trzeba wybierać między sobą a kimś? Nie znam się, pytam.. taka chemia albo radioterapia pewnie i tak płodowi zaszkodzi, tak bym sobie to wyobrażał. Powodzenia w walce z tym g...em, moja siostra to miała i coś tam słyszałem, obyś z tego wyszła i jeszcze mogła się cieszyć macierzyństwem.