"Pieniądze szczęścia nie dają tym, którzy ich nie mają"

Zależy jeszcze skąd te pieniądze i ile ich masz. Wiele osób z niższych klss jak wygrają na loterii wpadają w amok kupowania wszystkie go i potrafią skończyć nawet jako bezdomni ze swojego nagłego nieopanowanego rozporządzania pieniędzmi (i mowa tu o kwotach milionów). Statystycznie również w krajach pierwszego świata największą szansę na samobójstwo ma samotny biały mężczyzna w średnim wieku wyższej klasy. Życie biznesmena jest miestabilne i ich pieniądze mogą być przekleństwem. Ostatecznie szczęście przynosi to co można dostać za pieniądze, nie one same. Jakby żyć na swoim, być samowystarczalnym i mieć wszystkie interesujące nas dobra to niezależnie czy mamy jeden grosz czy jeden milion odczuwali byśmy równą satysfakcję.

Również się zastanawiam ...

Wynajem mieszkania w Np. Krakowie może wyjść w cholerę dużo. Takie dwupokojowe to nawet 1,5k Albo w podobnej ceine spłacają własne mieszkanie. Jeśli oboje pracują za najniższą, to mieszkanie i media zjadają jedną wypłatę.
Przy dziecku trzeba opłacić przedszkole/złobek(nawet w państwowym się chyba płaci za nadgodziny). Samochód. Małe dzieci szybko rosną. Jedzenie czegoś więcej niż makaronu z sosem... Trochę się tego zbiera.
Wystarczy, ze zarabiają o pare złotych za dużo, by nie łapać się na zasiłki.

Wy serio myślicie ,ze dziecko to zasiłek? 😂 mamy jedno, obydwoje pracujemy - nawet na becikowe się nie załapaliśmy bo za duży dochód 😂

@ZapachZimy, a gdzie jest mowa o tym, że dostają zasiłek na dziecko?

@Szalka jeśli nie załapaliście się na becikowe, i macie jedno dziecko, to musicie zarabiać ok. 6tyś, bo tam próg jest prawie 2tyś na 1 członka rodziny. Przy takich dochodach to trudno mi uwierzyć, że jest wam aż tak ciężko

Ja wynajmuje w Gdańsku za 2100-2300 z opłatami. A dziecko pochłania pieniądze. Serio

Ja również się zastanawiam. 3 lata temu zarabiałam mniej niż najniższa krajowa, mąż chorował i jego zarobki też nie były imponujące. Fakt, nie mieliśmy dzieci, jednak nie pamiętam sytuacji bym nie mogła pozwolić sobie na bluzkę...

No i co z tego? ;) dlaczego ja zapieprzajaca z moim partnerem nie możemy dostać becikowego nawet gdy nieroby dostają wszystko? 😂

Hmmm to chyba jedyne rozwiazenie,aby przeciętny człowiek "żył na poziomie" musi zrobić sobie gromadke dzieci i mieć wyjebane. Uczciwość i sumienna praca nie popłaca.

Dokładnie. I facet musi Cię bić i pić.
Znaczy noe musi, ale tak powiedz, to "zarobisz" więcej, bo choroba alkoholowa.

Sara1234567 ma rację. O ile nic się nie zmieniło... Parenaście lat temu matka chciała wysłać mojego kilkunastoletniego brata na kolonię. Nam się nigdy nie przelewało a dzieciak nic poza własnym miastem nie widział. Pani w okienku poinformowała moją mamę, że owszem, mają taki program, że wysyłają dzieci na kolonie. Ale warunkiem jest alkoholizm w rodzinie. U nas nikt nie pił. Matka, może za ostro, ale narobiła rabanu, że dzieciakom bez patologii nic się nie należy. No i wywalczyła tę kolonię. Brat wrócił z odwodnieniem. Urzędy obmyły ręce, bo chociaż oni organizowali to albo to była wina opiekunów albo dzieciaków. Jeśli chcesz coś dostać od państwa to musisz podkolorować. Każdy kogo znam, kto korzysta albo korzystał ze świadczeń w dużej mierze oszukiwał, udawał że jest bardzo chory, że jest mu bardzo źle.

Wiesz, każdy ma swoje priorytety. Dla jednego będzie to rezerwa finansowa, dla innego ładowanie każdej złotówki w wykończenie domu lub mieszkania, a dla innego spędzenie popołudnia z dzieckiem. Życie nie jest czarno białe, patrząc na rok w twoim loginie, myślę że z czasem zweryfikujesz swoje poglądy.

Ja również nigdy nie wyciagalam ręki po pieniądze do nikogo tylko sama sobie zarabialam na jakieś tam drobiazgi już od dziecka. Od 18 roku życia mieszkałam sama i nie miałam wyboru i musiałam pracować za minimalna, która wynosiła 1300. Byłam wtedy sama, wynajmowalam pokój, coś tam zawsze odkladalam na czarną godzinę, ale nigdy nie wiesz co Cie spotka i nawet taka rezerwa pieniędzy Ci nie pomoże, a może jeszcze i zadluzyc będziesz musiała. I takie sytuacje nie wynikają z nie ogarnięcia ludzi albo złego zorganizowania.

Xx2411 - tak się składa, że mam męża oraz dziecko w drodze, do tego budowę domu na karku. Chodzi mi po prostu o to , że JA JAKO JA nie potrafię zrozumieć takich osób, bo mimo młodego wieku jestem zorganizowana i znam swoją wartość (chodzi oczywiście o zarobki )
Fredrica - nie słodz mi tak skarbie z tą młodością:) mnie na szczęście również usadzila- ale tylko i wyłącznie dzięki mojej organizacji, zaparciu i być może szczęścia. Również pozdrawiam cie ze Śląska:*
Anonimowa - w takim razie wytłumacz mi proszę jak do tego doprowadziłas, ze masz kase tylko od 10 do 10 ... ze nie masz na bluzkę buty czy kurde droższe podpaski.. u mnie zawsze rodzina organizowała się do pilnowania berbeci, jak brakowało komus to jako rodzina czułam się zobowiazana pożyczyć na wieczne nieoddanie - gdzie jest w takim razie twoja ? ( wybacz wscipskość :) )

Tak jak napisalam w głównym komentarzu , autorko ja naprawdę ci współczuję... Ale myślę też, ze skoro już napisałaś to wyznanie, dostałaś nasze odpowiedzi to teraz wypadałoby wziąć swoje życie za kudły i podciągnąć do góry:) czekam na kolejne twoje wyznanie za kilka lat, pozytywne, ze zmianami oczywiście :) !

@Ono1996, ja za to mam żonę i dziecko. Mam też budowę domu na karku i do spłaty kredytów więcej, niż niektórzy zarabiają. Czasem są takie chwile, że brakuje Ci od pierwszego do pierwszego, więc nie pieprz mi że rezerwa finansowa to standard lub że jestem niezorganizowany.

Są rzeczy których nie przewidzisz i twoje rezerwy szlag trafia, a i dobra organizacja w niczym nie pomaga.

Ono1996 cieszę się, że jesteś taka zorganizowana i super zaradna, cieszę się również, że masz rodzinę która może Ci przypilnowac ewentualnie dzieci, albo wspomóc w jakiś sposób, naprawdę bardzo mnie to cieszy. Ale bardzo mnie też smuci to, że każdy ocenia swoją miarą"Skoro ja mam rodzinę do pomocy to napewno ktoś też ma" "Ja nie pójdę do pracy za 1700 bo znam swoją wartość i cenie swój czas" są takie sytuacje w życiu, że człowiek musi schować godność do kieszeni i pójść nawet za 1200. I to nie jest kwestia, że ktoś jest nieporadny. Gdybym była lekkoduchem i nie posiadała wyuczonej organizacji i zarządzania to w tym momencie nawet bym mogła nie mieć na jedzenie dla dziecka. Nie siedzę i nie czekam aż ktoś mi coś da, próbuję w jakiś sposób coś zmienić. Na chwilę obecną taka jest u mnie sytuacja jak w wyznaniu, ale to nie oznacza, że zamierzam się poddać i wegetowac tak do konca życia.

@Igotnojams a co w sytuacji kiedy mieszka się w mieście w którym w ciągu miesiąca pojawiają się tylko 4 ogłoszenia z mieszkaniem do wynajacie w kosmicznych cenach(1200 plus rachunki za mieszkanie o powierzchni 32m2) a chętnych całe tabuny, gdzie zarobki w największym zakładzie pracy wynoszą 1600 a wokół sami prywaciarze którzy kombinują z umowami i na rękę ma się w wyniku końcowym jakieś 1500? Dla rodziny w której pracują dwie osoby to jeszcze ok, bo, zostaje jedna pensja na życie ale co w sytuacji kiedy kobiecie kończy się macierzyński a w mieście brak żłobka? Jest jeden prywatny, miejsc brak a jak już ktoś się dostanie to opłata miesięczna kosmos. Opiekunki do dzieci na dzień dobry wołają minimum 10 zł za godzinę bo taka jest płaca minimalna. I wcale nie przesadzam tak właśnie wygląda sytuacja w mojej mieście. Wybrano nowego burmistrza, który obiecuję prywatny żłobek, wszyscy czekają z niecierpliwością.

@Anonimowa: z każdej sytuacji jest wyjście. Nie mówię tego złośliwie, ale skoro tak kiepska sytuacja jest w waszej miejscowości, to może lepiej pomyśleć o zmianie miejsca zamieszkania? Nie zawsze w większych miastach ceny są z kosmosu, a i o prace łatwiej. Nawet zdalną. Ludzie się śmieją, ze prace chałupnicze typu składanie długopisów, to poniżenie, jednak trzeba patrzec przyszłościowo i pozytywnie, bo dla osób, którym zależy na pracy, zawsze coś się znajdzie. Sama byłam w sytuacji, gdzie żeby się utrzymać musiałam pracować fizycznie 12h 5,6 dni w tygodniu. I to nie było pierdzenie w stołek w biurze. Wiem, ze zmiany są trudne, szczególnie, kiedy ma się dziecko na utrzymaniu, ale życie człowieka nie polega na wegetacji. Będę trzymać mocno kciuki, ze wam się uda z tego wyjść obronna ręka!

Tak sobie teraz przeczytałam Waszą rozmowę i właściwie Igotnojams ma troche racji. Skoro i tak już jest tragicznie, to co Was trzyma w tamtym miejscu? Mieszkania swojego nie macie, pracuje tylko mąż/partner, zero perspektyw, żeby było lepiej, bo póki co dziecka do szafy nie schowasz, żeby pójść do pracy... Może nsprawdę warto przemyśleć wyprowadzkę do większego miasta, gdzie jest więcej możliwości.

W dużym mieście z kolei wynajem mieszkań jest dużo droższy, więc tak źle i tak niedobrze.

To też nie takie proste wynieść się do innego miasta. Sama wyprowadzka kosztuje, a z tego co czytam to i nie mają jak odłożyć. Wierzę, że w końcu sobie poradzicie, tylko się nie poddawaj! Ważne, że masz ten dom, rodzinę która nie jest głodna i że sama nie głodujesz. Ludzie mówią, że jak jest zdrowie to i pieniądze się znajdą. Powodzenia!

Wiem, że wiele osób sie nie zgodzi ale wyjazd za granicę to też dobre rozwiązanie. Parę miesięcy się przemęczą na odległość ale potem mogliby się przenieść do większego miasta i mieć wiecej możliwości

1200 plus rachunki za mieszkanie o powierzchni 32m to i tak mało. Ja 1200 +media to mam 25m2... :/ i tak to jest mieszkanie, co chyba remontu nie widziało od roku 1980...

Anonimowa2694. Pytanie jest jedno, podstawowe. Czy gdy decydowaliście się na dziecko mieliście dobrą pracę, mieszkaliście w miejscu gdzie był blisko żłobek, stać was było na opiekunkę do dziecka, mieliście jakiekolwiek perspektywy ? Domyślam się,że nie, więc nie rozumiem co trzeba mieć w głowie żeby w takiej sytuacji decydować się na dziecko a potem płakać,że jesteś w takiej patowej sytuacji i nawet na bluzkę Cię nie stać ? Jesteście z mężem egoistami, którzy musieli zaspokoić swój zwierzęcy instynkt przekazania genów, totalnie nie myśląc o tym jaką przyszłość temu dziecku zapewnicie. Inteligentny człowiek jak chce mieć dziecko ale nie ma dla niego warunków to robi wszystko żeby najpierw mu je zapewnić a dopiero potem zsyłać go na ten świat.

@Ikso1032, oświeć mnie proszę ile trzeba miesięcznie zarabiać, by było mnie stać na dziecko. Jestem ciekaw czy się łapię?

Ikso1032 - a i owszem mieliśmy dobrą pracę, perspektywy. Zdecydowaliśmy się świadomie, wiedzieliśmy z czym to się wiąże i było nas stać. Wypadek losowy sprawił, że jesteśmy w takiej sytuacji więc proszę nie nazywaj nas egoistami.

Niestety masz święta rację...

A może dziecko nie było planowane?

Chodzą głodni? Nie mają gdzie mieszkać? Nie mają kasy na rachunki, na życie? Zalegają ze spłatą kredytu? Nie oddają pożyczonych pieniędzy? Czy żeby mieć dziecko trzeba zarabiać 10.000 zł na miesiąc? Może zaraz napiszecie są typową patologią? Ja pier*olę!

Moja mama przez jakiś czas zarabiała grosze i też starczalo ledwo do pierwszego. Pamiętam jakie inne dzieci miały fajne zabawki a ja jakąś lalke z bazarku (i to kupowana od święta). Na urodziny dzieci dostawały wymarzone prezenty a ja bluzkę i kolorową gazetkę. Dziecku powinno zapewnić jakąś przyszłość, a nie tylko przeżycie. Nie poszłam na studia, bo mojej rodziny nie było stać, a miałam do tego świetne predyspozycje (najlepeiej zdana matura w szkole). Wyjechalam za granicę, pracuje fizycznie, ale przynajmniej mnie na wszystko stać. Także jak ktoś nie ma odpowiedniego zabezpieczenia finansowego, nie powinien brać się za dzieci

@Redhairdontcare, czyli wyszłaś na ludzi i coś osiągnęłaś? Więc jednak rodzice nie zmarnowali twojego życia! Gdyby wyszli z założenia, że nie stać nas na dziecko, to byś to z nami dziś nie pisała. Skoro studia są dla ciebie takie ważne, to idź i się ucz - przecięż teraz stać cię na wszystko.

#Redhairdontcare oczywiście, że najlepiej dla dziecka by było gdyby od urodzenia miało np odkladane jakieś pieniądze na przyszłość czy coś podobnego. Ale czy uważasz, że skoro żyjemy od pierwszego do pierwszego, nie możemy odłożyć jakiś pieniędzy czy kupywac drogich rzeczy to nie zaslugujemy na dziecko bo zapewniamy mu tylko przeżycie? Zapewniamy mu przede wszystkim bezpieczeństwo i ogrom naszej miłości, a to czy w dorosłości ktoś pójdzie na studia to nie zależy od pieniędzy.

Stać mnie, bo pracuje. Praca fizyczna i studia zaoczne to chyba trochę za dużo dla mnie. Co z tego, że wyszłam na ludzi, skoro dzieciństwa mi to już nie zwróci?

Tak, uważam, że jeśli ktoś żyje od pierwszego do pierwszego nie powinien mieć dzieci. Miłość miłością, ale rzeczy materialne też są ważne. Wypadałoby też z dzieckiem pojechać na jakieś wakacje, pokazać kawałek świata, a nie tylko wegetowac w domu.

@Redhairdontcare, sorry, ale pieprzysz głupoty. Ok, a co z sytuacją, gdy wiedzie się dobrze, a w wyniku pewnych komplikacji traci się 1/3 wpływów i masz problem by wytrzymać od pierwszego do pierwszego przez dłuższy czas? Co wtedy? Oddać dziecko, bo mnie na nie nie stać?

@Docha, piękne podsumowanie!

Dużo mniej jest rodzin, które straciły dochody, a dużo więcej takich co mieli już wcześniej beznadziejna sytuację finansową. Nie wiem jak to jest oglądać z ojcem film, bo nas zostawił jak miałam 5 lat. Jakoś szczególnie tego nie odczułam, szkoda, że od płacenia migal się jak mógł i to jeszcze pogarszalo nasz status. Ja bym się chętnie zmieniła z tym ludźmi, którzy mają ekskluzywne wakacje i jeszcze dużo wolnego czasu w domu, bo rodzice są w pracy.

Może i jestem leniwa, ale wiem, że nie dałabym rady połączyć ciężką pracę i studia. Jak będę miała 30 lat to wtedy pomyślę, jak już się w życiu trochę ustawie. Tak na początku to ciężko bez wsparcia rodziców utrzymywać się i jeszcze uczyć. Niektórzy mają szczęście i mogą w spokoju się uczyć nie musząc się martwić czy będą mieli co zjeść i gdzie spać.

Rozumiem Cię w pełni, autorko. Sama żyłam tak jak Ty przez kilka lat...
Pamiętaj, to jest sytuacja przejściowa. 🙂

Autorki, jak siedziałam w domu, bo zawaliłam studia, to zaczęłam bawić się w konkursy internetowe, tylko nie te typu "udostępnij, polub, może cię wylosujemy", ale konkursy w pisanie opinii, opisywanie np. swojej pielęgnacji włosów, robienie zdjęć, często telefonem, pod konkretny temat. W tamtym czasie przez kilka miesięcy wygrałam w sumie kosmetyki warte gdzieś około 1000 łącznie. Teraz siedzę za granicą, więc już się w to nie bawię, ale moja siostra siedzi z dziećmi w domu i tak w zasadzie dorabia do budżetu- a to wygrała bon na kilka tysięcy na meble w radiu, a tu 500zł w innym radiu, za śmieszny wierszyk, zestaw drogich kosmetyków za zdjęcie, jakiś bon towarowy albo wejściówki za zabawny tekst albo często kosmetyki czy gadżety do testowania choćby ze strony wizaż. Może to nie wyjście, ale zawsze w ten sposób można się dorobić czegoś, co by się przydało, ewentualnie sprzedać, a kasa w portfelu zostaję. Powodzenia, trzymam kciuki :)

*autokorekta, miało być "autorko" :)

Zabijcie mnie hejtem, ale w takim razie chyba czas podjąć normalną pracę.