#3qS7h

Wiecie, co jest niesprawiedliwe? Że poświęcam na naukę dużo więcej czasu niż jakikolwiek inny student, którego znam, a i tak finalnie kończę z gorszymi wynikami niż inni. Siedzę nad materiałami od rana do wieczora. W czasie roku akademickiego jeszcze dodatkowo pracuję, ale każdą „wolną” chwilę wykorzystuję na naukę. Zaniedbuję przez to moje zdrowie psychiczne i fizyczne. Nie mam żadnych pasji ani zainteresowań poza nauką. Uczę się w weekendy, święta, nawet wakacji nie mam, bo mimo wszystko zdarzają mi się poprawki we wrześniu. No cóż, nie posiadam wrodzonej umiejętności szybkiego przyswajania wiedzy, tylko potrzebuję na to zdecydowanie więcej czasu niż inni. Przez naukę nie mam życia, bo właśnie z ostatnich czterech lat pamiętam tylko podręczniki. Oczywiście, to jest w zupełności mój wybór, żeby ukończyć studia, bo dla rodziny mogłabym pracować na kasie w sklepie. Zrobiłabym chętnie doktorat, ale na marzeniach pewnie się skończy, bo nie mam żadnych publikacji ani ocen, które gwarantowałby mi miejsce w szkole doktorskiej...

Ale nie myślcie sobie, że ten czas, jaki poświęcam na naukę, świadczy o tym, że będziecie mieli w społeczeństwie kolejną lekarkę, prawniczkę czy inżyniera, tylko nauczycielkę, której obecnie oferowana jest niewiele ponad najniższa krajowa. Wybrałam tę ścieżkę, bo w tamtym momencie nie miałam na siebie innego pomysłu. Nie kierowałam się wizją długich wakacji itd., bo ja nienawidzę nicnierobienia i muszę coś robić, a bardziej chęcią pogłębiania wiedzy i jej przekazywania... Ale na tym na pewno już nie polega praca nauczyciela w dzisiejszym świecie.

To jest naprawdę głupie, że w wieku 16 lat (albo nawet mniej), wybierając przedmioty szkolne w liceum, obieramy sobie ścieżkę na całe życie... Żałuję, że ktoś we mnie nie uwierzył i nie pokazał mi innej ścieżki niż human.
kawainkabis Odpowiedz

Początkujący nauczyciel zarabia niewiele więcej niż praca minimalna, to fakt. Obawiam się, że większość początkujacych pracowników po studiach zarabia mniej więcej tyle. Nie ma co rozpaczać.
Jeśli chodzi o profilowanie w liceum - chyba nie oczekujesz, że wszyscy się maja uczyć wszystkiego w wieku 16 lat? To czas, kiedy mniej więcej wiesz, czy interesują cię przedmioty ścisłe, humanistyczne czy może nie lubisz się dużo uczyć i wolisz jednak jakoś zawód. Nie ma obowiązku iść na studia.
Nie mając pomysłu ani preferencji, zawsze możesz wybrać profil ogólny, to też jest ok.
Jednocześnie świat teraz tak pędzi, że wielu ludzi i tak pracuje w innym zawodzie niż wyuczony. Wielu musi się przebranżowić w ciągu swojego życia i to nie raz.
Z wyznania wynika, że jesteś pracowitą osobą - to otwiera naprawdę dużo możliwości i nie martwiłabym się tak bardzo.

ohlala Odpowiedz

Ludzie różnią się od siebie inteligencją i wiem, że to niemiłe, ale nie chciałabym, żeby lekarzem czy prawnikiem była osoba, która pomimo codziennej, wielogodzinnej nauki ledwo zalicza, lub nie, przedmioty. Więcej, nie jest to też materiał na nauczyciela.
Nie każdy powinien studiować, tak samo jak nie każdy powinien być elektrykiem. Trzeba mierzyć siły na zamiary.

Notaka

Nauczycielką może być. Przedmioty na studiach jednak zaliczyła w końcu, więc ma kwalifikacje (albo będzie miała gdy w końcu wszystko zaliczy, ale za pierwszym czy drugim razem jej się uda). A w szkole i tak młodzież uczy się przedmiotów w zakresie szkoły średniej, a nue studenckiej wieć w zasadzie te zaliczenia na studiach to mało potrzebne są w praktyce. Co najwyżej, żeby od czasu do czasu rzucić jakąś ciekawostką. Robić doktorat to już bym jej odradzała

ohlala

To, że będzie miała papier nie oznacza, że nadaje się na nauczycielkę. Można zdać fartem, znam takich ludzi. Tylko oni na szczęście znają swoje ograniczenia i ostatecznie robią coś innego.
Aby czegoś uczyć trzeba mieć porządną wiedzę. Twoje podejście jest krzywdzące dla dzieci. Autorka ledwo zalicza to, czego ma uczyć innych. Nic dziwnego, że jest tylu złych nauczycieli, skoro ludzie uważają, że byle kto może uczyć.

Notaka

Ona ledwo zalicza to, co jest na studiach. W liceum może była dobra, a uczyć będzie tego co w liceum lub w podstawówce (albo innej szkoły średniej).

alala3456

Od autorki: Właśnie uważam, że moje doświadczenie daje mi szersze spektrum patrzenia na ludzi i ich możliwości pozwalając mi zrozumieć, że nie każdy jest w stanie opanować dany materiał w tym samym czasie, co inni ludzie. Podstawy dydaktyki: są osoby wyścigówki i osoby żółwie, ja niestety należę do tej ostatniej grupy. Jestem cierpliwa i dlatego osobom, które obecnie uczę, daje taki czas na przyswojenie materiału, jakiego potrzebują.
Wyniki mam gorsze, bo na start przyszłam z gorszej pozycji niż inni, ponieważ kierunek, który obecnie studiuję jest związany z maturą, którą napisałam z pasji przygotowując się w niecałe 1,5 roku całkowicie sama bez wsparcia nauczycieli czy korepetytorów. Wyznanie pisałam przeciążona nauką, nie będąc w stanie już dalej powtarzać materiału oraz chcąc dać upust negatywnym emocjom. Mój kierunek jest połączeniem dwóch wymagających studiów na jednym z najlepszych uniwersytetów w Polsce. Inni przyszli już na start z wiedzą, którą ja mam dopiero teraz, bo te rzeczy przerabiali już wcześniej. I tak, są to studia. Materiał, który jest na egzaminach wykracza dużo poza materiał w liceum.
Żałuję tylko tego, że ktoś nie zobaczył we mnie naukowego potencjału, który posiadam, i nie zainteresował mnie biologią i chemią, bo ogromnie fascynują mnie teraz te nauki i zazdroszczę moim znajomym, którzy studiują medycynę. Niestety dla mnie już za późno, bo przygowanie się do tych matur zajęłoby mi co najmniej 2 lata (o ile znalazłabym środki na prywatne lekcjem bo utrzymuję się całkowicie sama) + 6 lat nauki i 4 lata specjalizacji, a ja pragnę zostać matką. Gdybym miała te wiedzę, którą mam teraz, to bez wahania wybierałabym biol-chema w liceum i studiowała teraz medycynę. Niestety moi rodzice nie chcieli nawet żebym studiowała.

P.S. Moi uczniowie osiągają wyniki 80-95% z matur, rozszerzonych, do których ich przygotowuję. Naprawdę jestem złą nauczycielką?

agawaana Odpowiedz

Do szkoły doktorskiej musisz mieć punkty, które wynikają z aktywności i publikacji. I plan doktoratu. Więc raczej w rok nie zdążysz tego uzbierać. Oraz potencjalnego promotora, który by się zgodził na prowadzenie Ciebie. Także w twoim przypadku to niewykonalne.
Po drugie - nikt w pracy nie będzie patrzeć w twoje wyniki ze studiów.

szarymysz Odpowiedz

"To jest naprawdę głupie, że w wieku 16 lat (albo nawet mniej), wybierając przedmioty szkolne w liceum, obieramy sobie ścieżkę na całe życie"

Będąc w wieku 15-16 lat wybiera się dopiero początek tej ścieżki, czyli szkołę ponadpodstawową. Jeżeli to LO, to przed maturą jeszcze jest czas pomyśleć, czy poglądy na życie zmieniły się przez te kilka lat i co naprawdę chce się robić.

"Nie kierowałam się wizją długich wakacji itd.(...) bardziej chęcią pogłębiania wiedzy i jej przekazywania... Ale na tym na pewno już nie polega praca nauczyciela w dzisiejszym świecie."

Na tym, na tym. Zmieniają się tylko metody.
Powodzenia!

Nynynyny Odpowiedz

Hmm, dlaczego masz gorsze wyniki? Może użyj mózgu i sobie odpowiedz. Bo zaniedbujesz zdrowie. Tyle i aż tyle. Zaniedbanie i przepracowanie nigdy nie doprowadziło nikogo do świetności.

Nynynyny Odpowiedz

Teza, że w liceum sobie obieramy ścieżkę życiową to kompletna głupota. Co niby ci rozszerzenie daje, skoro maturę możesz wybrać jaką chcesz, a klasę zmienić? Żałujesz, że nikt ci nie pokazał innej drogi? A masz w ogóle wolną wolę, coś takiego jak myślenie? Próbowanie nowych rzeczy zależy tylko od ciebie, od nikogo innego. Ja spróbowałam nauki każdego rozszerzenia grzebiąc po podręcznikach i interesując się. Ciebie nikt przed tym nie bronił. Więc przestań się uważać za ofiarę losu.

Notaka

I wbrew pozorom, jedno rozszerzenie to wcale nie jest tak dużo materiału. Da się ogarnać to w rok, zwłaszcza na przykład gdy już nie chodzi się do szkoły i nie ma się tylu prac domowych, to można pisać maturę też rok później.

alala3456

Od Autorki: Nie uważam się za ofiarę losu. Wyznanie pisałam będąc przeciążona nauką i chcąc dać upust negatywnym emocjom. Może szukając wsparcia?
Otóż w momencie, w którym wybierałam liceum kierowałam się zupełnie innymi wartościami i innym myśleniem. Zawsze słyszałam, że nie nadaję się na przedmioty ścisłe, bo zawsze od wszystkich wokół słyszałam, że mi to nie wychodzi - ta dam! sama w to uwierzyłam. A teraz? Wystarczyło, że poznałam właściwą osobę, która we mnie uwierzyła, zaczęła rozmawiać i pokazywać nauki ścisłe od zupełnie innej, zrozumiałej dla mnie strony. Ale w tamtym czasie i w tamtym momencie nigdy przez myśl by mi nie przeszło, że mogłabym w ogóle móc studiować medycynę, bo zawsze uważałam, że jestem głupia z matematyki.

Lyssa Odpowiedz

Poziom inteligencji każdy ma różny - i brutalna prawda jest taka, że nie każdy nadaje się do wykształcenia wyższego. BA - nawet jeśli ktoś o niższym ilorazie na siłę skończy studia - to wciąż nie oznacza, że się do danego zawodu będzie nadawał - bo wykucie teorii na pamięć wciąż jest bardzo dalekie od umiejętnosci zastosowania jej w praktyce.

Przepychanie każdego przez ogólniaki i studia juz poskutkowało konowałami, którzy poza procedurą, nie potrafią sami pomyśleć i wyciągnąć wniosków - a będzie tylko gorzej...

LubieBzy Odpowiedz

1. Twoje wyniki mogą być wypadkowa przemęczenia i zaniedbania. Ciągły stres i braki snu destrukcyjnie wpływają na pracę mózgu i możliwości intelektualne.
2. Same studia nie blokują człowieka tylko w jednej ścieżce kariery. Przykłady z życia: ja ukończyłam lo na profilu bio-chem. Poszłam na studia typowo humanistyczne. Pracuję w finansach. Znajomi ze studiów też szeroko: kultura, finanse, HR, programowanie, własne biznesy, sztuka, specjaliści od Excela w korpo. Znajomi z akademika, pełen przekrój kierunków, też podobnie. Mało kto pracuje sztywno z kierunkiem studiów. Więc jeżeli nauczanie Cię nie kręci, to spróbuj w innych branżach.
3. Wiesz, też nie musisz uczyć wiecznie. Możesz spróbować rozkręcić własny biznes w zakresie edukacji, a jednocześnie na początku pracować na etacie by mieć za co żyć. Plus to też Cię rozwinie.

Możliwości jest wiele, ale musisz znaleźć kierunek zmian. Na uniwerkach jest poradnictwo zawodowe, idź, pogadaj, poproś o pomoc. Ja kiedyś byłam, było spoko, ludzie bardzo pomocni. Warto było.

alala3456

Od Autorki: Tak, teraz już wiem, że zbyt mocno chciałam zdać te egzaminy, i dlatego źle się to na mnie odbiło. Od przyszłego roku akademickiego szukam jakichś innych zajęć...
Dziękuję za Twój komentarz! <3

Dodaj anonimowe wyznanie