W ubiegłym roku podczas wakacji organizowałem imprezę dla dużej grupy znajomych. Mam swoje mieszkanie, ale skorzystałem z okazji, że moi rodzice wyjechali na urlop i zgodzili się, abym zrobił imprezę u nich w domku na wsi. Pomyślałem, że to dobry pomysł, zwłaszcza że nie ma tam w pobliżu żadnego sąsiedztwa, więc nikomu nie będą przeszkadzały głośne rozmowy i muzyka.
Wszystko było dopięte na ostatni guzik, goście powoli się schodzili. Nagle jakiś rolnik, którego pola leżały tuż obok domu rodziców, postanowił, że to idealny czas, aby rozwieźć obornik.
Mój ojciec odkąd pamiętam pracował w domu pogrzebowym, a że na osiedlu każdy o tym wiedział, nie miałem żadnych kolegów. Nadal pamiętam, że dzieciaki w piaskownicy kopały "groby", żebym mógł się z nimi pobawić. Jakby tego jeszcze było mało, przezywali mnie od trupiaków, dziecka śmierci, czasami też podrzucali na wycieraczkę martwe ptaki i myszy.
Skąd w małych dzieciach tyle złośliwości? Wytłumaczcie mi, bo ja po prostu nie rozumiem.
Od dłuższego czasu ćwiczę twerking. Może się to wydawać głupie, ale sprawia mi to ogromną przyjemność. Zazwyczaj po kąpieli trzęsę kuperkiem, w tle muzyka, która pomaga i tak spędzam dłuższa chwilę. Na początku było to bardzo niezdarne, ale teraz śmiało można stwierdzić, że wygląda to tak, jak powinno. Dodatkowo wykonuję ćwiczenia, by pośladki miały fajny kształt i by bardziej czuć mięśnie.
Nigdy nikomu tego nie zdradzę ani nie pokażę. Tak, anonimowi. Jestem 25-letnim facetem, mam dziewczynę, jestem hetero i czuję się w 100% mężczyzną.
Twerking to taka mała tajemnica...
Tata ostatnio zainwestował w nowy piec w domu, którym można sterować przez telefon, bo często wyjeżdża w delegacje służbowe, a to jego „działka”.
Teraz jak mama go zdenerwuje, to zmniejsza jej ogrzewanie.
Jeden z moich największych błędów życiowych? W 2 klasie LO poszłam do psychologa szkolnego, chyba żeby się wygadać.
Dowiedziałam się, że na pewno nie mam bulimii, bo przecież jestem gruba.
Jak byliśmy dziećmi, to mój brat ugotował kota. Nie naszego, oczywiście. Przyniósł zabitego kota, oddzielił mięso od skóry i przysmażył je na patelni z jajecznicą, masłem, grzybkami (kurkami czy borowikami) i przyprawami, które były w domu. I może jestem chora, ale spróbowałam tego i to było przepyszne.
Nie pochodzimy z biednej rodziny i mieliśmy dużo innego jedzenia.
Rodziców nie było wtedy w domu.
Brat nie został kucharzem, tylko lekarzem, o ile kogoś to ciekawi.
Pracuję na kasie w małym sklepiku osiedlowym. Dziś jakiś piekielny klient przez ładnych kilka minut stał w kolejce i mnie obrażał, zastawiając się głośno: "Jak szefostwo może w ogóle dawać pracę ludziom takim jak ja". A wszystko przez to, że w pierwszej kolejności obsłużyłem osobę niepełnosprawną, która stała za nim w kolejce.
Za dzieciaka nic nie było w stanie sprawić bym bez wywracania oczami, a czasami płaczu wróciła z podwórka do domu... Nic oprócz babci krzyczącej przez okno: "WNUSIA, DRAGON BALL SIĘ ZACZYNA!"
Ostatnio spałem u mojego kumpla, który ma kota. Obudziłem się o 2:20, a ten sierściuch siedział tuż obok mojej twarzy, patrzył na mnie i wydawał z siebie długie, niepokojące warczenie - był gotowy do ataku. Nie zmrużyłem oka tamtej nocy.
Jestem w dupie. Otrzymałam dzisiaj z samego rana wiadomość SMS (!) od firmy cateringowej, która oświadczyła, że złożyła właśnie wniosek o ogłoszenie bankructwa i że nie będzie mogła zorganizować jedzenia na moje wesele. Póki co jeszcze nie znalazłam żadnej firmy na "zastępstwo". Ślub jest pojutrze...
Dodaj anonimowe wyznanie
