Wygrałem sporą sumę pieniędzy, którą chciałem przeznaczyć na zakup samochodu i resztę odłożyć. No właśnie, chciałem. Połowę pieniędzy ukradła mi siostra, a matka jej broni, bo ona POŻYCZYŁA. Ciekawe, w jaki sposób odda, skoro ma 15 lat i wisi mi już wiele (uzbierało się z drobnych).
Wyczuwam, że przestanę ją w końcu kryć, a cała rodzina i jej przyjaciele dowiedzą się, że romansuje ze starszymi facetami, jeździ po kryjomu na imprezy, a pije więcej, niż klasyczny Mieciu. Uwierzą, bo mam screeny rozmów z nią. :)
Mam dwa ulubione kubki.
Kiedy piję z jednego z nich, boję się, że ten drugi będzie zazdrosny, że nie wybrałam jego.
Codziennie mam przed oczami obraz kiedy rzuciłem się do reanimacji pewnej kobiety, niesamowita adrenalina, w ułamku sekundy musisz przypomnieć sobie wszystkie zajęcia w podstawówce i w pierwszej klasie gimnazjum z masażu serca, co najpierw? Telefon na 112 czy 997, a nie to było 999! 30 ruchów i jeden wdech? Co najpierw? Przecież walczysz o najważniejszą wtedy dla Ciebie osobę, krzycząc "MAMO, MAMO PROSZĘ MAMO!"
Mimo tego chaosu w mojej głowie, który trwał sekundę i poziomu adrenaliny udało się, nie wiesz komu dziękować i co zrobić żeby o tym zapomnieć...
Kiedy masz dziesięć lat, niewiarygodne jest dla ciebie, że tata może sobie nie radzić. Przecież to on wybudował dla bezdomnych kotów budkę, którą razem wymalowaliście, żeby mama się nie złościła, że stawiacie przed domem kolejną szkaradę. To tata naprawił strzaskaną w drobmy mak figurkę słonika, którą uwielbiałaś. Zmywał całą noc czerwony lakier do paznokci, którym wymazałaś białe kafelki w łazience. Powiedział, że Piotrek jest głupi i ma oczy jak ryba, gdy tamten nazwał cię grubaskiem. Pamiętasz, jak razem z mamą robiłyście tacie makijaż różowymi cieniami z odpustowych straganów. Wspominasz, gdy grał w przedszkolnym przedstawieniu na dzień dziecka. Byłaś dumna, że tak pięknie nauczył się roli.
I nagle coś się stało. Mówisz ciotce, która opiekuje się tobą i młodszą siostrą, że tata nie płacze, nigdy nie płacze. Ale potem widzisz, jak ociera oczy.
I dorastasz.
Teraz masz siedemnaście lat i pamiętasz, jak razem z mamą wciągałyście go do domu z sadu, bo wziął za dużą dawkę i przepił wódką. I pamiętasz, jak tego wieczoru powiedziałaś siostrze, że masz czerwone oczy, bo podrażniłaś je maskarą.
Tata jedzie na odwyk. I walczy, naprawdę.
Odwiedzacie go z mamą i siostrą. Wraca i znowu przez chwilę jest taki jak przed tragedią. Jest ci go żal i zawsze stajesz w jego obronie. Bronisz go przed dalszą rodziną, mamą, mimo, że wiesz, że mówią szczerą prawdę.
Teraz masz siedemnaście lat, złamane serce i tatę, którego masz dość. Bo sobie nie radzi.
Masz dość tego, że nie wkłada naczyń do zmywarki, że śpiewa jakieś głupie piosenki, że hałasuje w kuchni i że nie jest twardy. Bo tata powinien być dzielny, prawda?
Nie rozmawiasz z nim, patrzysz z nienawiścią i powoli łamiesz sobie dziecięce serce.
Dzień wagarowicza był jednym z najlepszych dni w moim życiu.
Część z was pewnie myśli, że uciekłem ze szkoły i się dobrze bawiłem, ale tak nie było. Ten dzień był wyjątkowy ze względu na to, że wszystkie osoby, które mnie denerwują poszły na wagary i miałem cały dzień spokoju :D.
Mam 35 lat i dopiero w tym wieku zostałem uświadomiony: kura nie potrzebuje być zapłodniona przez koguta, żeby znosić jajka.
Wykorzystałam mój limit internetu w komórce i... nigdy nie spodziewałam się, że jestem aż tak uzależniona! Co chwilę zerkam na komórkę, by przypomnieć sobie, że i tak nie sprawdzę fejsa itd.
Według moich planów w moim wieku powinienem mieć już własne mieszkanie i odłożone parę złotych na dłuższe wakacje po 15 latach porządnej pracy i skrupulatnego odkładania. Według moich planów...
Wiele się dzieje na studniówkach, ale jeszcze więcej po nich. Ja i mój przyjaciel jesteśmy tego najlepszymi przykładami.
Na wyznaczone miejsce jechaliśmy jednym autem, wyglądając całkiem dobrze (co nieco interesujemy się modą). Przyjaźnimy się od gówniaka, nigdy nie mieliśmy dziewczyn (może poza jednorazowymi przygodami), więc naturalne dla nas było wynajęcie wspólnego pokoju w miejscu, w którym odbywała się impreza. Wspólni znajomi, to i miejsce przy stoliku koło siebie, popijanie z tej samej piersiówki i dla wszystkich wokół było jasne - musimy być parą.
Cała studniówka minęła świetnie, żarciki o naszym gejostwie braliśmy z dystansem i sami się z nich śmialiśmy, szczególnie nad ranem, kiedy postanowiliśmy pójść do pokoju.
Pijani jak księciunie zaczęliśmy się rozbierać, przypominając sobie kolejne żarty naszych kolegów, kiedy nagle zrobiło się trochę poważniej. Wpółnagi przyjaciel zaczął się głośno zastanawiać co by było, gdybyśmy spróbowali. Wiecie - chłopak będzie wiedział, co sprawia największą przyjemność chłopakowi. Uklęknął przede mną, a ja pozwoliłem mu robić to, na co ma ochotę.
Kończąc wyznanie... Więcej w tym było śmiechu i wbitych zębów niż nieziemskich doznań, nie zmieniło to kompletnie nic w naszej relacji, więc myślę, że było warto - zdałem sobie sprawę, że nigdy nie doceniałem dziewczyn pod tym względem.
Jestem naprawdę niezły w udawaniu, że ciężko pracuję.
Przełożeni zauważyli, jak sumiennie (nic nie) robię i jaki jestem "zestresowany swoimi obowiązkami".
Teraz naprawdę będę zestresowany, ponieważ zatrudniony będzie dodatkowy pracownik do pomocy, specjalnie dla mnie, którego mam przyuczyć.
Ciężko będzie się dzielić zadaniami, których sam nie mam zbyt wiele. :D
Dodaj anonimowe wyznanie