#dvTt4

Kiedy mój pierwszy chłopak zaproponował, żebyśmy oboje oddali się właśnie sobie ten pierwszy raz, moimi pierwszymi pytaniami do niego było, czy jest gotów nieodwracalnie wkroczyć w nową sferę życia i czy będzie gotów zostać tatą, gdyby zabezpieczenia jakimś cudem zawiodły.

Choć niedługo zamieszkamy razem, to seksu to my jeszcze długo po tym pytaniu nie uprawialiśmy :D
Komentarze (64)

#eELbR

W liceum w mojej klasie każdy miał coś za uszami. Jeden podpierdalał Pawełki z marketu, inny dokonywał regularnych napadów rabunkowych na chłopaków z młodszych klas, a jeszcze któryś był kibolem-recydywistą spuszczającym powietrze z opon samochodów straży miejskiej. Byli też dilerzy wszelkiej maści środków. Popyt rodzi podaż, więc chłopaków zajmujących się dragami było u nas sporo.
Pewnego dnia ktoś puścił gryps, że w szkole jest policja, miały być rewizje i przeszukiwania toreb. Tłum małoletnich dilerów rzucił się wtedy do kibli, aby spuścić w muszlach cały towar. Większość tak zrobiła. W każdym razie ci, co mieli głowę na karku. Był też Kacperek – nieco opóźniony intelektualnie diler z mojej klasy. Do Kacperka nie dotarło, że szykują się kłopoty i całą sprawę olał. A miał w swoim plecaku wystarczającą ilość prochów, żeby zagwarantować miłe doznania połowie szkoły…
Stało się. W połowie lekcji drzwi do klasy otworzyły się i do sali weszło dwóch policjantów w towarzystwie owczarka. Piesek miał lekko głupawe spojrzenie i chyba był jeszcze szczeniakiem, ale w jego zachowaniu widać było chęć wykonywania obowiązków. Panowie przedstawili się i powiedzieli, żeby teraz nikt się nie ruszał, a ich czworonożna maszynka do wykrywania substancji nielegalnych przeskanuje całą klasę i obniucha nam torby.
Spojrzałem na kolegę z ławki. Kacperek miał minę wskazującą na to, że nie zarejestrował obecności stróżów prawa i najwyraźniej wisi mu, czy zostanie zdemaskowany.
Pies rozpoczął wąchanie. Podbiegał do każdego i oceniał sytuację. W końcu podbiegł do mojej ławki. Zatrzymał się na dłużej, biegał w kółko, głośno prychał, coś mu wyraźnie nie pasowało. Z każdą sekundą moje ciało coraz bardziej pokrywało się warstwą potu. W końcu pies złapał trop i… rzucił się do mojego plecaka. Włożył do niego cały łeb!
Serce przestało mi bić. W tym momencie dotarło do mnie, że padłem ofiarą przekrętu. Kacperek podrzucił mi dragi! Co teraz? Kajdanki, areszt, dom dziecka, krzesło elektryczne? Moim rodzicom serca pękną z żalu, babcia padnie na zawał, a w więzieniu będę pewnie regularnie robił za seksualną niewolnicę dla jakichś wydziaranych gitowców.
Policjanci dopadli psa i zaczęli wyciągać go z mojego plecaka. Nie było łatwo, bo psiak zapierał się jak szalony. W końcu głowa owczarka wydostała się z odmętów mojej torby, a oczom wszystkich ukazała się… kanapka z szynką wystająca z paszczy czworonoga.
Uczniowie wybuchli śmiechem, psiak zaczął radośnie merdać ogonem, a twarze policjantów pokryły się rumieńcem. Panowie przeprosili i szybko wyszli z klasy.
Długo dochodziłem do siebie. Tylu emocji nie zagwarantowałby mi nawet skok na bungie! Tymczasem Kacperkowi nawet powieka nie drgnęła. Chyba był zbyt nażarty jakiegoś świństwa, aby zorientować się, co jest grane.
Komentarze (27)

#dQrkA

Historia o szpitalach psychiatrycznych. Tych nieudanych.

Niegdyś w takim pracowałam i powiem tyle - większość historii o pobycie w takim szpitalu to horror. Nieważne, czy masz zaawansowaną depresję, czy po prostu jesteś przygnębiony. Kaftan bezpieczeństwa, bo jeszcze się zabijesz. Przywiązanie do łóżka, bo pogryziesz pielęgniarkę, jak daje ci antydepresanty. Ogółem ciężko tu trafić, ale jeśli trafisz, to twoja choroba nie ma znaczenia.

Piekłem są pasy. Niejednokrotnie mówiłam współpracownikom, że NIE TRZEBA ich zapinać po godzinie dziennie, ale co ja tam wiem. Traktowanie pacjentów jest makabryczne. Niektórzy pracownicy wmawiają im, że są obłąkani, zamiast to wyleczyć. Kiedyś wyżaliła mi się jedna dziewczyna, która - kiedy do nas przyszła - była stosunkowo zdrowa. Powiedziała mi, że nienawidzi tego miejsca, nienawidzi tych codziennych krzyków i płaczów. Z dnia na dzień było z nią coraz gorzej, co dało się zaobserwować. To jest po prostu piekło.
Ale najgorsze jest to, że wszystkiemu winni są nieudolni pracownicy. Nie wiem kto nauczył ich tak postępować z chorymi, ale izolatka na tydzień chyba nie jest dobrym sposobem na wyjście z choroby. A najlepiej jest zapiąć pacjenta w pasy na pięć godzin.

Zaczęłam tam pracować, bo chciałam pomagać ludziom psychicznie chorym. Po miesiącu pracy sama potrzebowałam takiej pomocy. Zwolniłam się, zaczęłam chodzić do psychologa (gdyby ktoś nie ogarniał, to szpital psychiatryczny jest czymś zupełnie innym), ale tego po prostu nie da się wymazać z pamięci i koniec. Wiem jedno: pomimo lat pracy na studiach, nigdy nie podejmę się już takiej pracy. I wam też jej nie polecam.
Komentarze (33)

#Ng4a1

Nie rozumiem ludzi, którzy mówią, że to czy tamto było w domu tematem tabu i się o tym nie mówiło w domu, a teraz mają jakieś problemy... Nie chodzi mi o dziewczyny, które jak dostały pierwszego okresu to myślały, że umierają, bo to rzeczywiście problem. Ale o masturbacji czy depilowaniu. U mnie w domu o seksie się nie mówiło, jednak, mama uświadomiła mnie, co to dorastanie, a w sumie, to nie był temat tabu, ale też nie dodała na czym polega seks, bo i po co to dziecku lat około 7-8? Wtedy edukowała szkoła, ale nie WDŻ, ale koledzy i koleżanki z klasy albo klas wyższych, którzy często udawali, że coś wiedzą.

Przez to w wieku 8 lat (około) myślałam, że prezerwatywę zmieniać trzeba przy każdym włożeniu i wyciągnięciu, ale na szczęście potem dowiedziałam się jak jej się prawidłowo używa i nie miałam z tym problemów. Masturbacja? Ciekawością swojego ciała zauważyłam, że jest po prostu przyjemnie, ale dopiero kilka lat później dowiedziałam się dlaczego. Nie rozmawiałam o tym z rodzicami i nie wiem, czego oczekują ludzie, którzy też nie rozmawiali mają teraz problemy. Co oni sobie wyobrażają, że mama małej dziewczynki przyjdzie do niej i jej pokaże jak to się robi? A może opowie? Albo golenie nóg. Czy mama pokazałam mi jak to się robi? Przecież widziałam jak tata goli brodę, to analogicznie nogi, ale jak poczułam, że pianka do golenia nie jest za przyjemna dla miejsc intymnych to przecież można użyć mydła, szamponu, albo odżywki, która daje dobry poślizg.

Wyznania typu: u mnie w domu masturbacja to tabu, więc nigdy tego nie robiłam brzmią dla mnie dziwnie, bo chyba nikt nie chciałby siedzieć i słuchać rodzica opowiadającego jak najlepiej sobie zrobić dobrze, a na 18-stkę dostać pierwszy wibrator. To samo z innymi wstydliwymi sprawami, które nie są związane z dorastaniem czysto biologicznym. Mam ponad 30 lat i nie cierpię na to, że dużej części dowiedziałam się sama, chociaż mogłabym pewnie zapytać mamy o coś ważnego. Byłam na tyle rozgarnięta, aby samemu się dowiedzieć tego, co trzeba, nie zostać matką w wieku 16 lat i wiedzieć, że nie ma czegoś takiego jak ciąża poza maciczna w kolanie.
Komentarze (40)

#ZxdMr

Drastyczne. Nie jestem jakąś paniusią. Mieszkam na wsi i codziennością dla mnie jest hodowla zwierząt. Mimo wszystko temat rzeźni i ubojni zawsze był gdzieś daleko mimo 2 rzeźników w rodzinie. I tu pojawia się ona. Naprzeciwko mnie parkuje ciężarówka, a w niej pełno smutnych oczu. Nagle jedna z krów zaczęła kopać nogą w metalowe barierki i nie przestawała mimo otwartej, krwawiącej rany.

Tata siedzący obok mnie krzyknął do kierowcy, żeby jechał dalej to zwierzę się uspokoi. Tata popatrzył za odjeżdżającą ciężarówką i stwierdził z żalem, że ona wie, co ją czeka, ale już niedługo przestanie się męczyć. Nie raz widziałem jak rzeźnik w białym stroju wchodzi do obory i nagle zalega cisza. Zwierzęta wyczuwają nadchodzącą śmierć. Nie wytrzymałam i zaczęłam płakać.

Teraz przechodząc obok działu mięsnego mam łzy w oczach. Nie jestem z tych świrniętych wege, co rzucają obelgami w każdego zwykłego człowieka. Całe życie jadłam babcine mięsne obiadki i nie miałam z tym problemu. Po prostu z dnia na dzień doznałam szoku i nie umiem już patrzeć na mięso bez widoku tej ciężarówki przed oczami.
Komentarze (48)

#gpIbF

Dokonałam aborcji.
Zanim mnie znienawidzicie, przeczytajcie moją historię.

Od zawsze byłam temu przeciwna, więc kiedy poznałam mojego teraźniejszego partnera, od razu postawiłam sprawę jasno. Nigdy w życiu nie zgodzę się na aborcję.
Pewnego ranka obudziły mnie dziwne dźwięki i ruchy wydawane przez ukochanego. Obudził się sparaliżowany po lewej stronie ciała. Udar mózgu.
Karetka, szpital. Najgorsze chwile w moim życiu. Rehabilitacja będzie trwała nawet kilka lat.

Dwa tygodnie później dowiedziałam się, że jestem w ciąży.
Spędziliśmy kilka dni rozmawiając na ten temat, starając się rozważyć każdy możliwy scenariusz. I wiecie co? Nie dalibyśmy rady wychować tego dziecka. Mój partner bez pracy, w wózku inwalidzkim i ja w ciąży. Bez pieniędzy.

Jedna z najtrudniejszych decyzji w całym naszym życiu. Minęło kilka miesięcy, a ja mam nadal wyrzuty sumienia. Widok kobiet w ciąży przywołuje wspomnienie bólu, przez jaki przeszliśmy. Ale nie żałuję, uważam, że podjęliśmy słuszną decyzję. W naszej sytuacji nie dalibyśmy dziecku domu, na jaki zasługuje.

Ukochany powoli zaczyna chodzić. Nadal nie może ruszać ręką. Ma 26 lat.
Komentarze (80)

#0bQ6j

Jakiś temu miałem ochotę obejrzeć film porno. W odruchu patriotyzmu postanowiłem uraczyć me oczy seansem kina polskiego. Po dłuższych poszukiwaniach natrafiłem na nagranie, które mocno mnie zaintrygowało już od momentu zobaczenia przeze mnie miniaturki z jednym tylko kadrem filmu. Nie wiedziałem jeszcze tylko czemu ten konkretny klip od razu wydał mi się tak interesujący i z jakiegoś powodu dziwnie bliski.
Pewnie myślicie, że wystąpił w nim ktoś, kogo znam. Może nawet jakiś członek rodziny? Otóż nie. Kiedy włączyłem film, wszystko do mnie dotarło. Historia jakich w tym przemyśle tysiące – dwie seksowne lesbijki postanawiają zabić nudę za pomocą wielkiego, czarnego wibratora. W trakcie zabawy pojawia się hydraulik, sąsiad, któremu skończył się cukier oraz grupa zabłąkanych, napompowanych metanadolem strażaków. W rezultacie z niewinnej, erotycznej sceny z paniami uprawiającymi homoerotyczną miłość robi się dziki gang-bang z ambicjami w kierunku wyrafinowanego bukkake.

W czym więc problem? Ano w tym, że cała ta radosna produkcja nakręcona została w moim rodzinnym domu, w którym mieszkam od urodzenia! Ujęcie gościa sodomizującego jakąś białogłowę wykonano na blacie kuchennym, gdzie co rano kroję sobie serek na kanapki, a finałowa scena, w której tłum facetów dokonuje grupowego aktu ejakulacji na ciała dwóch powabnych pań, zrealizowana została w moim pokoju, na moim łóżku!
Okazało się, że rok wcześniej, w wakacje, gdy ja pojechałem nad morze, a moja mama ze swoimi koleżankami wybrała się na dwutygodniową wycieczkę do Grecji, tata przypadkiem spotkał znanego producenta polskich pornoli. Facet szukał jednorodzinnego domu do nagrania nowego materiału. Zaoferował ładną, czterocyfrową sumę za dwa dni roboty. Ojczulek zgodził się, bo akurat potrzebował parę groszy na naprawę skrzyni biegów w swojej Hondzie.
Póki co mama nie wie. Tatko, w zamian za trzymanie języka za zębami, odpalił mi połowę zarobionej kwoty i kupił nowy materac na moje łóżko...
Komentarze (31)

#CoTOw

Długo się zastanawiałam czy dodać tę historię. Gdy pierwszy raz mama zaprowadziła mnie na zapisy do przedszkola, nie chciałam stamtąd wyjść, no jak to tyle dzieci w moim wieku, którzy chcą się bawić! Niestety zaczynając klasę 1 już nie było tak kolorowo. W mojej klasie była Lara, Lara była córką nauczycielki, która prowadziła naszą klasę 1-3. Lara musiała być we wszystkim najlepsza. Niestety już na początku pierwszej klasy miałam przesrane, dostałam nagrodę, gdy skończyłam przedszkole za najwięcej przeczytanych książek, a więc mama Lary, a nasza nauczycielka obrała sobie za cel uprzykrzenie mi życia.

W skrócie, często wyśmiewała mnie i krytykowała przy całej klasie. Gdy w drugiej klasie zapomniałam zeszytu, potrafiła wziąć mój plecak wyrzucić i wytrzepać z niego wszystko na środek klasy, kopnąć w to i powiedzieć: Rzeczywiście nie masz, zbieraj to. Z płaczem przy całej klasie pakowałam wszystko z powrotem. W trzeciej utknął mi najbardziej incydent, gdy brat Lary (był starszy o 3 lata) zaczął mi dokuczać, więc powiedziałam Larze żeby przestał, bo zachowuje się jakby był głupi. To był błąd, bo oprócz mamusi Lara była skarżypytą do potęgi.

Zaraz po przerwie mama Lary kazała mi wstać i zwyzywała mnie przy całej klasie, że sama jestem głupia, i jak śmiem obrażać jej mądrego syna. Szkoła znajdowała się w małej miejscowości, nauczyciel był wielką personą. Ja przestałam chcieć chodzić do szkoły, nerwowe bóle brzucha i wymioty były codziennością. Od znajomych wiem, że jedna dziewczynka ma problemy z sercem do teraz.

W późniejszych latach skargi zaczęły wpływać od rodziców, więc za karę mamę Lary przenieśli do przedszkola!(sic!). Szkoła chciała, by już tam dotrwała do emerytury pod groźbą jeszcze jednej skargi i wyleci. Nie, nie wyleciała (znajomości) a poza tym, gdy 6-letnie dziecko będzie zastraszone nie powie rodzicom nic. Wiem sama po sobie mamie opowiedziałam to dopiero kilka lat po tych wydarzeniach, najgorsze było to jak ją mijałyśmy i moja mama zmuszała mnie do powiedzenia jej dzień dobry.
Komentarze (13)
Dodaj anonimowe wyznanie