#0AxNW
Jako dziecko uwielbiałem dostawać kary. Ale takie porządne, a nie delikatne klapsy. Uwielbiałem poczucie zażenowania, wstydu. To mnie podniecało. Jako sześciolatek zesikałem się w miejscu publicznym, bo chciałem poczuć to zażenowanie.
Później, mając osiem lat, oblałem się woskiem i prawie poparzyłem. Tak, podnieciłem się zamiast panikować.
Jako 10-letnie dziecko zacząłem interesować się wiązaniem. Najpierw trenowałem na ogromnych lalkach mojej siostry, potem próbowałem się wiązać. W końcu po 5 latach opanowałem to do perfekcji. Wziąłem się tak, by było mi niewygodnie, ale jednocześnie żebym miał jedną rękę wolną i mógł się nią bić albo wylewać wosk.
Pewnego dnia przywiązałem się w salonie do krzesła. Wcześniej trochę się zabawiałem i miałem całe czerwone nogi i brzuch.
Był tylko jeden problem - źle zasłonięte okno.
Sąsiadka zobaczyła mnie i zadzwoniła na policję. Myślała, że ktoś się włamał.
A Jak jest teraz?
Nie odpisze, bo przywiązał się do kaloryfera.
Teraz pisze tu komentarze z kilku kont, ale najsławniejszy jest jako "wyzwolonaa" z grudnia :)