Mam 16 lat i mam chłopaka, który jest ode mnie o rok starszy. Znamy się prawie rok, a jesteśmy razem 2 miesiące. Bardzo go kocham i wiem, że zawsze chce dla mnie jak najlepiej, dba o mnie i w każdy dzień pokazuje to, że zależy mu na mnie. Mogłabym się długo rozpisywać na temat tego, jaki on jest, ale nie to jest tematem tego wyznania. Chodzi o to, że ostatnio daliśmy się ponieść pożądaniu. Podwinął moją koszulkę, a ja w końcu pomogłam mu ją zdjąć. Myślałam, że na tym się to skończy, lecz on po chwili odpiął mój stanik i zaczął całować. Jeśli mam być szczera, nie czułam się wtedy niekomfortowo, nie byłam przerażona, było to przyjemne doznanie, bo zrobiła to osoba, której ufam, lecz gdy skończyliśmy i później odprowadzał mnie do domu, zaczęłam to analizować. Widział, że coś jest nie tak i cztery razy spytał, czy wszystko w porządku, czy coś się stało itd. Kocham go i naprawdę planuję spędzić z nim resztę życia. Wiem, że on widzi to w ten sam sposób, lecz mam zaledwie 16 lat. Czy to zbyt wcześnie na takie rzeczy? W moim otoczeniu mało kto w ogóle ma chłopaka lub dziewczynę, a takie sytuacje to już w ogóle są wszystkim obce, tak że wiem, że jeśli powiedziałabym o tym komukolwiek, najprawdopodobniej wszyscy krzywo by na mnie spojrzeli, nazwali dziwką i puszczalską. Mój chłopak powiedział, że jeśli mam jakiekolwiek obawy, nigdy więcej tego nie zrobi, jeśli nie będę chciała. Jego znajomi, którzy są w podobnym wieku, już w większości mają takie rzeczy za sobą, a nawet są już na dalszych etapach.
Chciałabym poznać waszą szczerą opinię na ten temat, ewentualnie w jakim wieku zaczęliście robić takie rzeczy.
Dodaj anonimowe wyznanie
Straszne co Ty piszesz, jesteś nastolatką, zrobiłaś najnormalniejszą nastolatkową rzeczy, zaczęłaś odkrywać swoje ciało, czułaś się z tym komfortowo, ale ktoś ci kiedyś wmówił, że powinnaś mieć poczucie winy za naturalne ludzie odruchy i zrył Ci beret. Jesteś najnormalniejszą w świecie dziewczyną. Wszystko z Tobą ok. Za moich czasów to było całkowicie normalne, dzieciaki na przełomie końca gimnazjum/początku liceum zaczynały wchodzi w swoje pierwsze związku i zaczynał się temat pocałunków i seksu. Teraz wszyscy siedzą w social mediach, relacje międzyludzkie upadają, a dzieciaki będą zaraz niezdolne do wiązania się w pary.
Wszystko w porządku, plus to co piszesz, chłopak też w porządku. Zabezpieczcie się tylko :)
Heh, aż chciałby czlowiek mieć znowu 16 lat ... :)
Normalna sprawa w tym wieku, wszystko git - tylko zabezpieczajcie sie ;)
To zupełnie normalne i naprawdę masz szczęście, że trafiłaś na takiego chłopaka. Pamiętaj, żeby zawsze mówić mu o swoich granicach czy wątpliwościach, nie masz obowiązku robić niczego wbrew swojej woli
Na tę chwilę może i chcesz z nim być do końca życia ale ja nie kupuję takich stwierdzeń w takim wieku. Więc to nie jest argument za tym, by rozpocząć współżycie.
A co jeśli zajdziesz w ciążę? Masz już pracę i jesteście się w stanie sami utrzymać?
Ona nie rozpoczęła współczucia, tylko "zaliczyła drugą bazę", są nastoletnie pary, którym lata zajelo przejście od tego do seksu. I nawet jak już przejdą, to jest antykoncepcja
Spytaj się samej siebie, czy TY jesteś gotowa. Nikt z nas nie odpowie Ci na te pytanie, bo każdy z nasz przeżył to na innym etapie życia, w innych okolicznościach.
Takie całowanie się i dotykanie (bez niczego więcej) w tym wieku jest jak najbardziej ok. Ale uprawnienie seksu kiedy nie ma się jeszcze 18 lat to moim zdaniem patola, wiek zgody jest zdecydowanie za niski w polsce - jak nie można jeszcze legalnie kupić sobie tabletki dzień po "w razie czego" albo pełnić opieki nad ewentualnym dzieckiem to nie powinno się współżyć. Jeśli chcesz z tym czekać to dobrze, tym bardziej, że chłopak szanuje twoje granice ;)
"Kocham go i naprawdę planuję spędzić z nim resztę życia. Wiem, że on widzi to w ten sam sposób, lecz mam zaledwie 16 lat. Czy to zbyt wcześnie na takie rzeczy?"
Na pierwsze pieszczoty? Wg mnie czas w sam raz, pod warunkiem, że dobrowolnie i na trzeźwo.
Na planowanie bycia z kimś do końca życia? Chyba jeszcze trochę za wcześnie. Aliści... Znam parę, która zaczęła chodzić ze sobą w liceum i po około czterdziestu latach nadal tworzą szczęśliwy związek i małżeństwo.
Twoje wyznanie pokazuje Ciebie i Twojego chłopaka jako fajnych młodych ludzi. Nie ma nic złego w tym, co zaszło. Ale skoro chcesz rady, proszę bardzo 😉
1. Jak długo się znacie? Jeżeli niewiele dłużej niż jesteście parą, to trochę za wcześnie. Po prostu jeszcze go nie znasz, nie wiesz na ile możesz mu ufać itd. Im lepiej znasz partnera, tym pierwsze doznania są lepsze.
2. Szczerze opowiedz mu o swoich obawach. Niech chłopak wie o co chodzi, co by sobie w głowie nie tworzył niestworzonych scenariuszy co jest problemem. I ogólnie polecam szczerą komunikację.
3. Nie patrz na innych. Ludzie nie zawsze mówią prawdę, lubią się kreować na lepszych i świętszych niż są w rzeczywistości. Patrz na siebie i jak się z tym czujesz.
4. Jeżeli będziesz chciała pójść dalej to pamiętaj o antykoncepcji. Tabletki nie są tak demoniczne, ale pamiętaj, że realnie wpływają na gospodarkę hormonalną, więc warto dwa razy pomyśleć. Prezerwatywy będą wystarczające na początek. Osobiście polecam takie bez lateksu, mniejsze ryzyko uczuleń.
5. Przed pierwszym razem idź do ginekologa na przegląd. Po prostu warto.
6. Oboje pamiętajcie o higienie, bo nam kobietom łatwo o infekcje intymne. Po stosunku warto oddać mocz lub się podmyć, to spłucze część bakterii. Nadmierna higiena jednak też nie jest dobra, więc musisz to wybalansować.
"Jak długo się znacie? Jeżeli niewiele dłużej niż jesteście parą"
Napisała: "Znamy się prawie rok, a jesteśmy razem 2 miesiące."
"Szczerze opowiedz mu o swoich obawach. Niech chłopak wie o co chodzi"
Chyba powiedziała, bo "Mój chłopak powiedział, że jeśli mam jakiekolwiek obawy, nigdy więcej tego nie zrobi, jeśli nie będę chciała."
Ogólnie - mądre dzieciaki!
Czystosc jest bardzo cenna, bardziej niz sadzicie
Nie przesadzaj, mydła i szampony nie są takie drogie.