Mąż wrócił z pracy i zobaczył, jak trójka jego dzieci siedziała przed domem, ciągle ubrana w piżamy i bawiła się w błocie wśród pustych pudełek po chińszczyźnie, porozrzucanych po całym ogródku. Drzwi do auta żony były otwarte, podobnie jak drzwi wejściowe do domu i nie było najmniejszego śladu po psie. Mężczyzna wszedł do domu i zobaczył jeszcze większy bałagan. Lampa leżała przewrócona, a chodnik był zawinięty pod samą ścianę.
Na środku pokoju głośno grał telewizor na kanale z kreskówkami, a jadalnia była zarzucona zabawkami i różnymi częściami garderoby. W kuchni nie było lepiej: w zlewie stała góra naczyń, resztki śniadania były porozrzucane po stole, lodówka stała szeroko otwarta, psie jedzenie było wyrzucone na podłogę, stłuczona szklanka leżała pod stołem, a przy tylnych drzwiach była usypana kupka z piasku.
Mężczyzna szybko wbiegł na schody, depcząc przy okazji kolejne zabawki i kolejne ciuchy, ale nie zważał na to, tylko szukał swojej żony. Zaniepokoił się, że może jest chora, albo że stało się coś poważnego. Zobaczył, że spod drzwi do łazienki wypływa woda. Zajrzał do środka i zobaczył mokre ręczniki na podłodze, rozlane mydło i kolejne porozrzucane zabawki. Kilometry papieru toaletowego leżały porozwijane między tym wszystkim, a lustro i ściany były wymalowane pastą do zębów.
Przyspieszył kroku i wszedł do sypialni, gdzie znalazł swoją żonę, leżącą na łóżku w piżamie i czytającą książkę. Spojrzała na niego, uśmiechnęła się i zapytała jak mu minął dzień. Popatrzył na nią z niedowierzaniem i zapytał:
- Co tu się dzisiaj działo?
Uśmiechnęła się ponownie i odpowiedziała:
- Pamiętasz, kochanie, że codziennie jak wracasz z pracy do domu, to pytasz mnie, co ja do cholery dziś robiłam?
- Tak - odpowiedział z niechęcią.
- Więc dziś tego nie zrobiłam.

Był kiedyś taki eksperyment, że żona zostawiła męża z dziećmi na chyba 2 dni.
On mówił podobnie, że ona nic nie robi, a cały czas jest zmęczona.
Po tych dwóch dniach przepraszał ją, mówiąc, że "matka" to najcięższy zawód na świecie.

Aż mi się przykro zrobiło, jak to przeczytałam.

Skąd ja to znam. Chociaż mam tylko 1 dziecko to zawsze słyszałam czym jestem taka zmęczona, zwłaszcza od teściowej. Nilk nie widział ogarnietego domu 150m, ugotowanego obiadu zgodnie z dietą mojego byłego męża, drugiego obiadu dla dziecka, wygranych i uprasowanych koszul, skoszonej trawy i szczęśliwego dziecka. Gdy wróciłam do pracy miałam 3/4 etatu plus dom. Udało mi się pojechać na delegację tylko raz na 3 dni. Pretensje były bez końca, bo jak to tak zostawić biednego męża samego z dzieckiem? Biedaczek. Ale jak ja zostawiłam na całe tygodnie to było ok. W końcu trafiłam do szpitala, wtedy jeszcze mąż wraz z teściową kazali mi się wypisać na własne żądanie. Nie zrobiłam tego, ale jak doszłam do siebie to spakowalam najpotrzebniejsze rzeczy i zostawiłam wszystko, wróciłam do rodziców. Mieszkałam na 40 m z rodzicami, dzieckiem i babcia, do pracy miałam 80 km. Nie wiem jak mi się udało to wszystko ogarnąć i nie zwariować. Załatwiłam przedszkole i po roku zmianę pracy na filię w mieście w którym aktualnie mieszkam. Nie żałuję niczego. Żyję skromnie, w małym mieszkanku ale wiem że to był najlepszy wybór. Mąż nigdy nie poprosił o powrót. Okazało się że miał już kogoś na boku i było mu tak wygodnie. Dziś jestem sama z dzieckiem, z wyboru, boje się że znów trafię na takiego drania. Choć czasem wieczorami marzy mi się żeby mnie ktoś przytulił.

Niech weźmie wolne na jeden dzień i też "nic nie porobi" w domu przy czwórce dzieci. Zobaczymy, czy dalej tak będzie twierdził... ;)

A to buc. Niech przez tydzień sam posiedzi z dzieciakami, w ramach urlopu ;) Może doceni.

Takiemu to tylko z liścia...

Co za typ. Ja bym mu szybko wyjaśniła co takiego robisz całymi dniami

Nigdy nie zrozumiem czemu kobiety decydują sie na dzieci z facetami, którzy nie maja pojęcia o życiu...

Wynieś się z domu na kilka dni zostawiając dzieci i daj mu rozpiskę co ma zrobić danego dnia. Szybko zrozumie i będzie Cię błagał żebyś wróciła