Dzisiaj nawrzeszczał na mnie niepełnosprawny chłopak za to, że „ordynarnie się na niego gapiłam, jakby był jakimś pawianem w klatce ogrodu zoologicznego”. Świadkowie tej sceny stanęli za nim murem i zostałam nawet nazwana przez jakąś niebieskowłosą dziewczynę „uprzywilejowaną suką”. Myślałam, że zapadnę się pod ziemię…
Fakt, zatrzymałam na dłużej niż chwilę wzrok. I nie, nie dlatego, że chłopak jeździł na wózku inwalidzkim, ale dlatego, że był to najprzystojniejszy mężczyzna, jakiego w życiu widziałam i straszliwie chciałam do niego zagadać, ale wstyd zupełnie mnie sparaliżował i jedyne, co mogłam zrobić, to gapić się na niego bez słowa.
Dodaj anonimowe wyznanie
Cóż, dobrze, że nie zagadałaś. Ale w sumie jakbyś mu na odchodne powiedziała o tym, to by mu się głupio zrobiło i może następnym razem by się nie zachowywał w ten sposób.
Widocznie był piękny tylko na zewnątrz.
Z jednej strony się chłopakowi nie dziwię, bo w niepełnosprawnych to się czasem ludzie wgapiają jakby kosmitów zobaczyli, z drugiej - reakcja była zdecydowanie przesadzona.
Ta niebieskowłosa trzymała moze jego wózek albo siedziala mu na kolanach?
Bo inaczej brakuje tutaj jeszcze tylko tęczowego jednorożca...
Dobrze, że Ci do dupy nie nakopał.
Widac nie tylko cialo mial dysfunkcyjne
Uprzywilejowana suka? DObre, tego ne znalem