1. Jedzenie jako nagroda - mechanizm wypracowany w dzieciństwie
2. Nałóg (kompulsywne kupowanie, ukrywanie dowodów przed bliskimi)
3. Cukier nakręcający insulinę

Równia pochyła.

Zawsze takie historie napawają mnie smutkiem - jak bardzo trzeba być zezwierzęconym, żeby własne dzieci głodzić, a wydawać na j*bane faje.

Jak dla mnie to takie "obiecywanie sobie, że koniec ze śmieciowym żarciem" i ciągłe wmawianie sobie, że np. "od jutra" zero tego czy tamtego, tylko pogarsza twój stan psychiczny. Postanawiasz z dnia na dzień zmienić w swoim życiu nawyki, które są dla ciebie wyjątkowo ważne (czyli coś prawie niewykonalnego!), nie udaje ci się (oczywiście - bo to za trudne), więc wpędzasz się w poczucie winy (wiem, że czujesz się winna, bo chowasz się przed mężem). A co pomaga na wyrzuty sumienia? Więcej smacznego żarcia - bo to twój sprawdzony sposób na poprawę humoru, prawda? Taki "instant fix" (fast-foodowy pun niezamierzony xD). W efekcie kręcisz się w kółeczka, powoli wkopując się w coraz głębszą dziurę. Takie błędne koło uzależnienia.

Przede wszystkim, bardzo polecam ci pomyśleć o terapii. Wydaje mi się, że by ci się przydała, bo twoje zachowanie najpewniej jest wynikiem tej krzywdy, której doświadczyłaś w dzieciństwie. I to jest zdecydowanie możliwe do przepracowania ze specjalistą. Ale to twoja decyzja - sama musisz chcieć pomocy i zmian, inaczej nie będzie to miało sensu.

I druga ważna rzecz: nie rzucaj się od razu na głęboką wodę. Zamiast myśleć sobie "od jutra nie jem żadnych niezdrowych rzeczy", zacznij ograniczać się małymi krokami. Jesteś w sklepie po chipsy i colę - kup sobie chipsy i wodę, albo mniejszą paczkę chipsów, albo zrób takie zakupy np. nie codziennie tylko co drugi dzień. Albo zjedz na obiad odrobinę mniej ziemniaków czy makaronu. Działaj, staraj się, ale wyznaczaj sobie realistyczne cele, takie, które serio będziesz w stanie osiągnąć. Ale jak nie uda się od razu, to też nie panikuj i nie obwiniaj się, tylko spróbuj jeszcze raz. Musisz wypracować sobie zdrową relację z jedzeniem - czyli takie podejście, żeby twoja dieta była w miarę zbilansowana i żebyś dbała o siebie, żebyś dalej mogła cieszyć się jedzeniem, ale równocześnie żeby nie było ono twoim głównym zajęciem i jedyną rzeczą, dla której wstajesz rano z łóżka 😊

Powodzenia i trzymaj się tam 💗

Jak celem Twojego życia jest jedzenie to nigdy nie skończysz. Musisz po prostu się pogodzić z tym i ograniczać stopniowo z pomocą psychologa. I znaleźć nowy nawyk do wymienienia objadania się na spacerach.

Tez jadłam bez opamiętania. Pewnego dnia obudziłam się i widzialam na jedno oko jakbym miała założone okulary przeciwsłoneczne. Po chwili minęło wiec uznałam, że to się zakleiła oczy od spania. Jakis czas pozniej mialam to samo, ale nie zniklolo po chwili. 15 min chodziłam po pokoju i nic nie widzialam... do tego ostatnio zrobila mi się grzybica na stopach i pięty tak grube i pękające, ze aż wstyd wyjsx na dwor. Myslalam, że to kwestia mojego ostatniego zaniedbania do momentu aż wsrok zaczął się pogarszać a rano gdy wstaje z łóżka nie moge chodzic mam taki bol stop i stawów. Ckurzyca, insulinoodpornosc itp.. mogę skończyć na wózku. Mam 28 lat i roczne dziecko . Musialam zrezygnować całkiem ze słodyczy i węglowodanów. Czyli dieta keto jeśli chce sobie pomoc. Wiec radze Ci ograniczaj się sama dla siebie. I dla swojego zdrowia... zrob sobie np jeden dzień w tygodniu taki dzień bez węglowodanów i cukrow.Gdy Twoj mąż jest w domu.. będzie Ci łatwiej wtedy. Cukrzyce buduje się nawet 10 lat... Ja tak bardzo marze i chlebie czy ciastku... ale pozniej mam wysypke i swedzi mnie skora tak ze nie moge zasnąć. Wiele bym dala by zrobić sobie takie oczyszczające z "cukru" dni.... teraz musze mieć rygorystyczną diete bk moje ciało się buntuje

Może to jakoś pomoże, miałam podobnie i kilka rzeczy, które pomogły mi, pomogą i Tobie.
1. Przestać ukrywać jedzenie - jak musisz się z tym ukrywać w głowie masz tylko "kiedy będę mogła coś spokojnie zjeść" i przez to je się jeszcze więcej - lepiej porozmawiać z mężem o problemie.
2. Pamiętaj, że karmienie piersią też wyciąga i często kobieta chodzi jeszcze bardziej głodna - warto być tego świadomym.
3. Poczytaj sobie co ile ma kalorii. Jest pełno zdrowych przekąsek, które są mega pyszne. Może zamień 3-4 batoniki na owocowy koktajl, który sama zrobisz i będzie trochę gęstszy. Super sprawa bo robisz 1.5 litra, popijasz przez cały spacer i czujesz, że "coś jesz".
4. Poczytaj o zdrowym jedzeniu, poszukaj diety, która Ci odpowiada (dieta to nie odchudzanie tylko sposób żywienia)

Batoniki czekoladowy to często około 200 kalorii, 2 takie batoniki to miska pełna warzyw i chudego mięsa, a 3 takie batoniki to porządny obiad.

Idź do psychologa. Myślisz, że nie widać dodatkowego tłuszczu?

Autorko, wierzyć mi się nie chce, że można traktować swoje ciało jak kubeł na śmieci ale nie chce mi się też pisać co myślę na temat przyczyn takiego zachowania.

Jeżeli będziesz tak dalej żreć to szybko umrzesz.

Te twoje sztuczki i plany nie mają żadnego znaczenia, smutne historie też zostaw dla siebie.
"Widzę, że moja miłość do jedzenia zaczyna przeszkadzać mojemu mężowi i staram się to przed nim ukrywać" - nie twoja miłość do jedzenia i nie zaczyna tylko od dawna już nie może patrzeć, że spasłaś się jak świnia i sapiesz po zrobieniu 10 kroków a dom smierdzi potem.

Otłuszczone serducho, cholesterol pod sufit, waga trzycyfrowa, ale spoko jest bo ty przecież lubisz jeść.

A potem i trumnę unieść ciężko a i spalić nie da rady bo się piec zapycha:))

Kochanego ciałka nigdy za wiele:)))) - za wiele, za wiele

Swoim zdrowiem się przejmuj, a nie mężem. Wiesz w jakie choroby można się wkopać przez otyłość?

Ciężko Ci rzucić? Nie potrafisz wytrzymać na DIECIE, więc po prostu po chwili rzucasz ją w cholerę i coraz trudniej jest się podnieść, bo i tak nie potrafisz wytrzymać. Może zamiast prawdziwej diety, spróbuj na początek zamienić chipsy na orzechy i bakalie, dostaniesz trochę witaminek, A będziesz miała zajętą buzię i nie wpadniesz w obżeranie chipsami. To samo reszta, zamiast czekolady i ciasteczek owoce świeże, rodzynki i suszone morele czy inne suszone owoce. Zamiast tłustych ziemniaków spróbuj zdowsze, np. kasze czy ryż. Bez polewania tłuszczykiem, może spróbuj więcej zup? Może owsianke z owocami? Zamiast farbowanych napoi słodzonych toną cukru lub chemią, najpierw soki owocowe, herbatą z miodem, potem w drugim etapie spróbuj zamienić na wodę. Może taka metodą małych etapów i promieniowania Ci się przyda? I RUCH!!! Najpierw spacery, basen, nie forsuj się od razu, bo zamiast ruchu będzie kontuzja.