#N0kN3
Spotykaliśmy się przez dwa miesiące. Zakochałam się w nim jak jakaś wariatka. Do tego stopnia, że wierzyłam w każde jego kłamstwo – byłam zaślepiona. Nie dał mi nic do myślenia fakt, że nigdy nie zaprosił mnie do siebie, nigdy nie poznałam jego znajomych, ani razu nie został u mnie na noc, tylko po „rozrywce” wracał do siebie. Byłam przekonana, że to singiel, bez zobowiązań, pochłonięty pracą. Co się okazało?
Pewnie się powoli domyślacie, że facet miał spore zobowiązania - żonę i dzieci. Jak się dowiedziałam? Typowo, sprawdziłam jego telefon. Michał przeważnie pilnie go strzegł, ale raz zdarzyło mu się o tym zapomnieć, gdy po stosunku wyszedł do toalety. Nie wiem czy to szczęście w nieszczęściu, czy czuwa nade mną los, ale akurat gdy wyszedł, dostał smsa. Na ekranie wyświetlił się nadawca: „Ukochana żonka”. Nogi się pode mną ugięły i zalała mnie fala potu. Michał wyszedł z łazienki i zobaczył mnie z telefonem w ręku. Po jego minie już wiedziałam, że to nie żadna pomyłka, że on naprawdę ma żonę.
Jak się domyślacie, doszło do niezłej awantury. Płakałam, krzyczałam, rzucałam jego rzeczami, zachowałam się jak dziecko, miałam kompletnie wyłączone logiczne myślenie. Wywaliłam go w samych gaciach na klatkę schodową i przepłakałam po tym zdarzeniu wiele nocy. Po jakimś tygodniu postanowiłam, że zamiast ryczeć w poduszkę, zemszczę się na tym chamie.
Pojechałam do jego pracy – chociaż tyle prawdy było w tym co mówił. Zaczekałam, aż wyszedł i śledziłam go, by dotrzeć do jego domu. Doprowadził mnie tam – mieszkał w domu jednorodzinnym. Wszedł do środka, a ja po chwili wyszłam z auta z zamiarem powiedzenia wszystkiego jego żonie, przy jego dzieciach. Chciałam go upokorzyć i zniszczyć mu życie. Byłam już przy bramce, kiedy zobaczyłam fragment ogrodu, który mieścił się przy domu. Co zobaczyłam?
Dwójka dzieciaków grała w piłkę, byli w mniej więcej podobnym wieku. A obok, na drewnianej ławce, siedziała kobieta – najpewniej jego żona – która była w ciąży. Po chwili pojawił się Michał, pocałował ją w czoło na powitanie i zaczął rozstawiać grilla. Zobaczyłam ten zasrany, piękny, rodzinny obrazek. I doszłam do wniosku, że nie będę taką suką i nie rozwalę życia tym niczemu winnym dzieciom ani tej szczęśliwej dziewczynie, która spodziewa się kolejnego dziecka.
Mam nadzieję, że Michał się ogarnął i jest lojalny wobec swojej rodziny – każdy zasługuje na drugą szansę, nawet taki frajer jak on.
Michał jest pałą, ale jest w Twoim zachowaniu tyle red flagów, że naprawdę trudno jakoś wziąć Twoją stronę albo z Tobą sympatyzować. To wyznanie jest po prostu obleśne.
Red flagów powiadasz...
Ma pewnie kolejną kochankę...
Szkoda, że Cię nie zauważył przy tym płocie. Dopiero wtedy by go oblał zimny pot.
To nie jest reakcja dziecka i wyłączone logiczne myślenie. To proporcjonalna i rozsądna reakcja co do jego czynu. Przestań umniejszać emocjom swoim i innych.
I powinnaś mu rozwalić życie. Naprawdę uważasz okłamywanie żony za lepszy scenariusz? Ja nie mogę...
Szkoda ich, a najbardziej, że pewnie nigdy się nie dowiedzą. A Twój kochanie, czy się ogarnął, szczerze wątpię