Mój mąż miał taką "przyjaciółkę rodziny", po przejściach. Przeszła burzliwy rozwód z psychopatą, dużo pomogła mojemu mężowi i jego mamie swego czasu, na pewnym etapie została też klientką męża. Była nawet na naszym weselu. Ogólnie widać było po niej mocno nieprzepracowaną traumę, miała uraz do psychologów i psychiatrów, a ewidentnie wpadała w jakąś paranoję (ktoś jej nie chciał czegoś w zusie ogarnąć - to na pewno były mąż; miała stłuczkę przez którą gdzieś nie zdążyła - to na pewno były mąż zaaranżował, itd). W pewnym momencie zeszła się z jakimś gościem i przyprowadziła go do mojego męża też jako klienta. Doszliśmy do wniosku, że chłop mocno roztrzepany, ale no, ok. Po paru miesiącach wyszedł z niego turbo gangus. Po usłyszeniu jednej rozmowy między nią a nim, doszłam do wniosku, że on jej na pewno kiedys przywali, tylko nie wiadomo jeszcze kiedy. Wszyscy zresztą odnieśli takie wrażenie. Miał problemy finansowe, wszedł w nie potem jeszcze głębiej i zaczął mojego męża odcinać (jako jego klient), a na końcu zrobił mu aferę o wymyślony problem i zaczął mu grozić i go szantażować. Przy okazji wszedł na taką ścieżkę konfliktu z byłym pracodawcą, że sam sobie zakończył karierę w zawodzie. Szczerze mówiąc do dziś jestem w szoku, że można być takim debilem (koleś dosłownie wysyłał groźby karalne i próby szantażu mailem). Mąż bardzo chciał jej pomóc i ją z tego jakoś wyciągnąć, ale w końcu zasugerowałam mu, żeby może w rozmowie z jej bratem o tym wspomniał, że się martwi, że tam coś jest nie tak, że ten chłop mu groził i że jest jakimś patusem (zdjęcia z bronią na strzelnicy, bieganie po jakichś "patrolach" nocą po mieście opisywane jako robienie porządku na ulicy, no ogólnie pojeb). Brat smutno stwierdził, że chłop już ją całkiem odciął od rodziny i nie ma z nią kontaktu odkąd on jest. Kiedy my ją poprosiliśmy o reakcje na jego zachowania, długo udawała idiotkę i odcinała się, że działania jej partnera nie mają nic wspólnego z nią.

Mieli wspólnego pracodawcę, po jego konflikcie wszyscy tam mają ją za psycholkę, ale "on robi wszystko żeby jego działania mi nie zaszkodzily". W końcu jemu się wyczerpały środki, a nam się nie chce go oskarżać ani o groźby, ani o szantaż, ani o naruszenie dóbr osobistych (a przy okazji już w to wpadł), bo zwyczajnie szkoda nam na debila marnować czas. Ale gdyby ona kiedyś do nas wróciła, po tym jak on jej w końcu przywali... To ja już jej nie przyjmę i mężowi na to też nie pozwolę. Moze inaczej bym podchodziła gdyby to była rodzina, ale są pewne granice, po których przekroczeniu nie ma powrotu. Jeśli mąż autorki ją odciął tak po prostu, bez takich jazd, to pewnie są szanse na powrót i rodzina nawet na to liczyć. Jeśli jednak przekroczył pewne granice, a od autorki uzyskał aprobatę... No to może już nie być powrotu