#HGQej

W moim domu rodzinnym nie jadało się warzyw. Rodzice ich nie lubili. Tolerowali tylko ziemniaki, buraki ze słoika i od czasu do czasu marchewkę z rosołu. Przekonana o tym, że warzywa są niedobre (w końcu rodzice ich nie lubią) unikałam warzyw jak ognia. Z owocami było to samo, a jak już, to pojawiały się w plackach. Moja dieta do 19 roku życia opierała się głównie na nabiale, tłuszczu, mięsie i węglowodanach. Nic więc dziwnego, że miałam dosyć duża nadwagę, pomimo tego, że sporo się ruszałam. Znałam mniej więcej zasady prawidłowego odżywiania, bo wielokrotnie omawiano je w szkole ale to i tak nie zmieniło mojego nastawienia.

Gdy wyjechałam na studia, zaczęłam więcej wychodzić do ludzi, czy do restauracji i zorientowałam się, że warzywa są ok. Pamiętam jak pierwszy raz spróbowałam u koleżanki zupy kalafiorowej. Żeby nie było jej przykro, wzięłam małą łyżkę do buzi, modląc się żebym dała radę to zjeść i pojawiło się wielkie zaskoczenie. Bardzo mi to smakowało. Poszłam za ciosem i starałam się wprowadzać więcej warzyw i owoców do diety. Musiałam sporo się naczytać jak je przygotowywać, wybierać w sklepie i jak obrabiać żeby były smaczne. Bardzo powoli uczyłam się ich smaków i nigdy się nie zawiodłam. Są warzywa, które lubię mniej, wiadomo, ale nie rozumiem jak rodzice mogli je wykluczyć z jadłospisu całkowicie.

Po roku takiego odżywiania ważyłam 10 kg mniej, miałam lepsze samopoczucie, ładniejszą cerę i mniej chorowałam.

Gdy jechałam do rodziców w odwiedziny, to robiłam jakieś surówki na miejscu albo brałam jakiś warzywny posiłek żeby ich poczęstować. Liczyłam, że może oni też odkryją to, że warzywa i owoce są smaczne, ale bardzo się myliłam. W ogóle nie chcieli ich próbować, od razu mówili, że na pewno są obrzydliwe i mam dać im spokój. Po jakimś czasie zrezygnowałam, choć mam wyrzuty sumienia, bo obydwoje są chorobliwie otyli i już pojawiają się tego konsekwencje. Wiem, że nie uratuje nikogo na siłę, ale aż przykro patrzeć jak nawzajem siebie niszczą przez swoje głupie przekonania.
Nocturno Odpowiedz

Nadwaga nie ma nic wspólnego z warzywami albo ich brakiem. Jak by tak było to taka panda była by chuda jak modelka. Wszystko zależy od bilansu kalorycznego. Jak przyjmujesz więcej kalorii niż spalasz to waga idzie w górę. Niezależnie od tego czy to dieta roślinna czy jesz samo mięso.
Od razu pragnę nadmienić, że nie uważam, że warzywa i owoce są niedobre. Są i to bardzo i sam mam dużo takich w diecie. Dodatkowo łatwiej jest ograniczać kalorię jedząc rośliny bo są mniej energetyczne i pomagają szybciej zapewnić uczucie sytości przy takiej samej ilości kalorii bo po prostu zajmuje to więcej miejsca w żołądku.

Apatia

To jak to jest? "Nadwaga nie ma nic wspólnego z warzywami" czy "łatwiej jest ograniczać kalorię jedząc rośliny bo są mniej energetyczne i pomagają szybciej zapewnić uczucie sytości przy takiej samej ilości kalorii bo po prostu zajmuje to więcej miejsca w żołądku."?

Nocturno

Właśnie tak jest jak napisałem. Nie ma to znaczenia. Jak zjesz za dużo kalorii to niezależnie z czego one będę zostaną "odłożone na zapas".
To, że ktoś nie potrafi się opanować i je ponad miarę to już inna dyskusja.
Ale jak by nie było to każda skrajność moim zdaniem jest średnio fajna

Dodaj anonimowe wyznanie