No fakt. Zimą grzeje a latem cień rzuca.

Są też takie które się wiążą z innymi albo żadnymi a też całe życie same powtarzają że są grube. Ale jak facet coś jedynie raz zasugeruje, choćby półsłowem albo spojrzeniem, to ma przerąbane do końca życia (albo związku).

Dragomir, nie wiem o co ci chodzi. Dziewczynie o sylwetce wręcz anorektycznej typ wmawia PRZEZ DŁUŻSZY CZAS, że powinna schudnąć. Jak to się ma do twoich wujkowych teorii? że „biedny facet w ogóle się nie może odezwać czy spojrzeć”?

Nie, to był dupek i narcyz. Szukał takiej której zrobi we łbie bagno, a ta nowa jest idealna do tego, bo czuje się mniej atrakcyjna i będzie jej wmawiał co chce. Mi tu chodzi o to, że wiele kobiet absolutnie zawsze narzekają że są grube. Nawet jak mają idealną figurę. Robią to by usłyszeć zaprzeczenie, by poczuć się lepiej przez moment a jak mówią tak w towarzystwie kogoś naprawdę "przy kości", to jest zwyczajnie przykre. To jak ja bym narzekał na wysokość czynszu przy bezdomnym.

No rozumiem, ale to zupełnie inny temat jest. Do tego straszny banał i nieprawda. Ale ja się pytam jak do wyznania ma się to „ jak facet coś jedynie raz zasugeruje, choćby półsłowem albo spojrzeniem, to ma przerąbane do końca życia (albo związku)”. Chyba że to też tak luźno w temacie.

Co do kobiet narzekających na „bycie grubą”. Fajnie sobie uprościć temat, stworzyć czarno-biały świat. Ale on taki niestety nie jest. Szukanie komplementów może być powodem, ale zdarza się to bardzo rzadko. Najczęstsze przyczyny:
- internalizacja nierealnych standardów, dysmorfia - kobieca tożsamość i (niestety) również wartość jako człowieka jest bardzo mocno powiązana z jej wyglądem. U mężczyzn tak nie jest. Dlatego kobiety odczuwają chroniczny stres o to w jakiej kondycji jest ich ciało i traktują je jak niekończący się projekt wymagający ulepszeń. Ten temat naprawdę zaprząta głowę. Postrzeganie siebie przez te lęki i porównywanie się sprawia, że szczupłym kobietom naprawdę wydaje się, że są grube (pozdrawia była anorektyczka…), mają zaburzone postrzeganie własnego ciała
- wyprzedzenie krytyki - powiem o sobie coś źle, zanim inni zauważą albo co gorsza powiedzą. Mężczyźni też to robią, np żartując ze swojego wzrostu czy otyłości zanim ktoś zażartuje z nich. Choć często wcale nie jest im do śmiechu i przeżywają
- fat talk - do innych kobiet, rozmowa o odchudzaniu stała się kobiecym rytuałem społecznym, próba stania się częścią grupy, typu „też się z tym zmagam”
- lęk przed pychą - kobieta chwaląca swój wygląd jest traktowana jako zadufana w sobie.

Kobiety często zdają sobie sprawę, że takie gadanie zwłaszcza przy facetach nie jest mile widziane. I wręcz nie czują się komfortowo słysząc zaprzeczenia czy komplementy. Ale napięcie związane z byciem pod stałą oceną jest po prostu tak duże, że muszą dać tym emocjom ujście. Czy kobiety nie widzą, że są szczuplejsze od koleżanek, że nie są otyłe? Tak. Ale widząc to nie raz ktoś im dowalił, powiedział, że są niewystarczające, mimo, że przecież wyglądają normalnie. I ten dysonans poznawczy z czasem się tylko pogłębia.