#7JpuR
Stoimy w jednym z dość znanych w naszym mieście lokali, rozglądając się za wolnym stolikiem. Znajdowałyśmy się przy dużej kanapie, gdzie było sporo miejsca, a była zajęta przez 4 panów. Zapytałyśmy, czy możemy się dołączyć - miło przytaknęli. Oni zajęci sobą, my sobą, powędrowałyśmy na parkiet.
Kiedy wróciłyśmy, jeden z panów napisał i pokazał nam wiadomość w telefonie "jak się bawimy". Zdezorientowane spojrzałyśmy na siebie, a wtedy kolega siedzący obok powiedział, że jego przyjaciele są głuchoniemi, a on pomaga im się komunikować. Zaczęłyśmy się z nimi porozumiewać poprzez telefoniczne wiadomości. Po paru wymienionych zdaniach okazali się bardzo zabawnymi, pełnymi dystansu do siebie mądrymi osobami. Tak spędziłyśmy resztę wieczoru konwersując przy drinkach, ba! Nawet spędziliśmy sporo czasu tańcząc.
Pierwszy raz spotkała mnie taka sytuacja i jestem pełna podziwu i szacunku dla takich osób, za ich optymizm, nastawienie i chęć do życia. Uważam, że niejeden zdrowy człowiek powinien brać z nich przykład.
Ale fajnie. Ja tez mam głuchoniemą koleżankę i też jest osobą która zawsze mnie wspiera oraz da sie z nią dogadać poprzez pokazywanie i sms-y
Ogolnie ludzie z dystansem do siebie sa najlepsi :D
Jeju, jakoś strasznie mnie denerwuje to, że ludzie traktują osoby niepełnosprawne inaczej niż resztę.." to dobrze, że mają dystans do siebie" "Znam taką niepełnosprawną Gosie, Kasię, Zosię i ona jest świetną osobą" "Mimo, że nie ma ręki, jest bardzo sympatyczny" "Moja dziewczyna/przyjaciółka/ koleżanka jest niepełnosprawna i mi to nie przeszkadza." a juz najlepsze jest to "... to pokazuje, że to są normalni ludzie, więc tak ich traktujmy". A jak inaczej można ich traktować?! To przecież są NORMALNI ludzie i może się mylę, ale gdyby o mnie ktoś mówił, że jestem normalna i żeby mnie tak traktować, mimo to, że to i tamto, to poczułabym się urażona. Każdy jest inny i nie można przesadzać w żadną stronę- trzeba traktować ich normalnie, a nie, mówić o tym i obchodzić się z nimi jak z jajkiem..
Chyba gorsze od patrzenia się na osobę na wózku inwalidzkim - jest odwracanie wzroku, tak jakby tej osoby nie było obok.
Raz pamiętam sytuację jak siedziałam na plaży ze znajomymi (było to w Niemczech więc ludzie nie wiedzieli o czym rozmawiamy ) ale w pewnym momencie koleżanka zauważyła dziewczynę z chłopakiem(byli sobą zajęci, śmiali się ciągle itp) i się im tak przygląda. Ja nie wiem o co jej chodzi więc zapytałam po co się tak na nich patrzy? Więc pyta mnie co widze. Mówię że fajnie dobraną parę: zajebiście ładną laskę i koleś też przystojny. I wtedy koleżanka do mnie: A czyli nie zauważyłaś że ona nie ma jednej ręki? A mnie zamurowało. Nie zauważyłam tego szczegółu bo widziałam ich szczęście itp :D
Jakiś czas temu miałam nogę w gipsie i uwierzcie mi, że dużo gorsze od niezaproponowania pomocy, kiedy jej potrzebowałam, było proponowanie jej na KAŻDYM kroku- podawanie krzesła, które stało pół metra ode mnie, trzymanie torby, mimo, że była leciutka, nalewanie wody do kubka (?), ktoś nawet chcial mi pomóc założyć kurtkę, ale jak prosiłam, żeby zejść do sklepiku szkolnego, który był kilka pięter niżej, to zgodziła się chyba dopiero 6. osoba, do co chwile ktoś mówił o tym, że np. "tego może lepiej nie rób, bo noga". To naprawdę irytujące, chociaż wiem, że każdy chciał dobrze. To pomyślcie jak czuje się taka osoba niepełnosprawna, kiedy przez całe życie ktoś zwraca uwagę na jej niepełnosprawność, mimo, że większość rzeczy, może robić zupełnie tak samo jak inni, ale przecież każdy "traktuje ją normalnie"...
Ale jak to... nie jesteście razem?! Nie no żartuję :)
To że jest głuchoniemy, to nie znaczy, że jest gorszy c: wręcz przeciwnie. Ci, ktorzy coś stracili bardziej doceniają to, co mają.
Piękne słowa 😻
Głuchoniema osoba to taka, która jest niesłysząca i nie umie mówić/posługiwać się językiem. Określenie to jest często uważane za obraźliwe przez osoby niesłyszące :)
Nie mniej jednak przy czytaniu uśmiech pojawił się na mojej twarzy :D
Niepełnosprawny nie znaczy gorszy !
W czasach gdy nie było jeszcze komórek tak popularnych (początek lat 90) moja siostra miała kolege, ktory nie słyszał ale świetnie czytał z ruchu warg.
Razu pewnego byli gdzieś na jakmiś spotkaniu. W pomieszczeniu dość ciemno i nagle odzywa się ten głuchy "Zapalcie światło, bo nie widzę co mówicie" 😉
Zawsze mnie to zastanawiało jak głuchoniema osoba wyczuwa rytm podczas tańczenia.. Może ktoś wie? :)
Z tego co wiem to wyczuwają pulsację, ale mogę się mylić. Bylam w tamtym roku na weselu i kuzynka mojej mamy ze swoim partnerem są głuchoniemi. Powiem Wam, że mało kiedy widziałam kogoś z takim wyczuciem rytmu w tańcu, ja byłam w totalnym szoku.
Wybaczcie za tą składnię, zmęczona jestem :D
Podstawowyhejter ma rację. Jeśli gluchoniememy nie ma aparatu lub implantu, nie słyszy muzyki. Za to wyczuwa drgania przy głośnej muzyce. Albo, jeśli z tym jest ciężko, to po prostu sprawdzają w jakim rytmie tańczą inni i się dostosowują, spryciuly ;-)
Niepełnosprawni nie są więźniami swoich domów :) wychodzą do ludzi i świetnie się bawią. To mi się podoba