Parę miesięcy temu byłam na zakupach odzieżowych w jednym z dużych domów handlowych. Krążąc pomiędzy półkami zauważyłam, że jedna z klientek wychodzi ze sklepu zapomniawszy zabrać duże pudełko, które stało przy jej nogach koło kasy. Niewiele myśląc, chwyciłam zgubę i ile sił w nogach wyleciałam za nią, wyobrażając sobie, jak bardzo będzie jej przykro, gdy okaże się, że w zawieruszonym pudełku było dla niej coś szczególnie ważnego. Nie dałam rady jej dogonić. I to wcale nie dlatego, że wolno biegam. Rzuciło się na mnie dwóch rosłych ochroniarzy, którzy, jak się okazało, gonili mnie przez ostatnich paręnaście metrów.
Musiałam potem długo tłumaczyć się, że wcale nie chciałam ukraść pudła-skarbonki z datkami na lokalny dom dziecka...
Dodaj anonimowe wyznanie
Dobrze że nie dogoniłas bo jeszcze byś wrobiła przypadkową osobę we współudział i zmarnowała jej mnóstwo czasu. Ale skarbonka nie stoi nigdy na podłodze i nie przypomina pudełka z zakupami więc albo jesteś wyjątkowo roztrzepana albo pisał to potomek Gargala.
Może to było pudło na zakupy, a w nim była też skarbonka dla tych, którzy wolą wrzucić pieniądze zamiast coś kupić.