#31Ayb

Dużo osób ma traumy z dzieciństwa przez przemoc, alkoholizm czy podobne patologie. Mnie to na szczęście nie spotkało, ale mimo to uważam, że moje dzieciństwo było koszmarne i autorem traum, jakie mam do dziś, jest mój ojciec. 
Nigdy mnie nie uderzył, ale nie zapomnę, gdy za karę za to, że nie odmówiłam różańca, wyjął moje ukochane rybki z akwarium, po czym na moich oczach wrzucił je na rozgrzaną patelnię i zaczął smażyć. Następnie je spuścił w toalecie. Ja, przerażona 10-latka, zaczęłam płakać i krzyczeć, na co on spokojnym, miłym tonem stwierdził, że jeszcze raz nie będę chciała odmawiać różańca, to to samo zrobi z naszym psem. Uwierzyłam w to i już zawsze odmawiałam ten nieszczęsny różaniec.
Podobnie zrobił przed moim balem gimnazjalnym. Dzień wcześniej razem z bratem wygłupialiśmy się podczas rodzinnej modlitwy. Następnego dnia rano zawołał mnie wesołym głosem na podwórko, a wtedy pokazał, jak podpala moją sukienkę na bal. Jako argument podał mi to, że lekceważę sakrament... Innym razem wsadził chomika mojego brata do słoika i zalał wodą, bo brat zaczął się buntować przed religią. 
Było jeszcze wiele podobnych sytuacji, zawsze się tak zachowywał. Zawsze był spokojny i opanowany, ale kary, jakie stosował, były okropne. Wiecznie się podczas nich uśmiechał i był w świetnym humorze. Do tego zawsze powtarzał, że kara to pokuta za grzech i musi być bolesna.

Dzień, w którym wyprowadziłam się z domu, był tym najpiękniejszym. Kontaktu z ojcem nadal nie utrzymuję, brat też, zbyt dużo traum i fobii nam zostało. Szczególnie związanych z religią. Nie mam nic do wierzących, po prostu cała otoczka religijności kojarzy mi się tylko z ojcem. Przepraszam, jeśli to kogoś uraziło.
HansVanDanz Odpowiedz

Nie, nie uniknęłaś patologii. Twój ojciec to socjopata ze skłonnościami do sadyzmu.
Szczęście w nieszczęściu, nie karał cię bardziej bezpośrednio, cieleśnie.

Diddl Odpowiedz

A gdzie była w tym wszystkim wasza matka? Nie przeszkadzało jej zachowanie tego psychopaty (nawet jeśli nie jest konkretnie psychopatą, to jest mocno zaburzony)? Bo normalny człowiek (tym bardziej uważający się za katolika) się tak nie zachowuje i nie czerpie z tego radości jeszcze. Z waszego ojca taki katolik, że nawet nie wie co to sakrament. Modlitwa to nie sakrament. I dlaczego przepraszasz? Jeśli kogoś uraziło przeczytanie o ojcu psychopacie, który znęca się nad zwierzętami na oczach dzieci, grozi dziecku zrobieniem krzywdy jego psy czy niszczy sukienkę córki na bal gimnazjalny, zasłaniając się wiarą i że ,,kara to pokuta za grzech i musi być bolesna" (w takim razie on powinien dostać bolesną karę za to co zrobił rybkom i chomikowi) i że masz po tym traumę i fobie (co zrozumiałe) to problem tego kogoś, a nie twój.

coztegoze3

Zgadzam się - nie masz za co przepraszać. Twój ojciec robił to, bo się cieszył okrucieństwem i tym, że mógł zastraszać Ciebie i brata.

Do tego cud, że stosując takie chore zasady Wam fizycznej krzywdy nie zrobił, bo po tym wyznaniu to mam taką myśl, że nie wiadomo czy by Ciebie chociażby nie podpalił, bo by uznał że np. uprawiasz seks pozamałżeński. Nigdy nie wiadomo z takimi osobami, bo skoro zabija zwierzęta na oczach małych dzieci żeby je zastraszyć to nie wiesz do czego się realnie posunie.

Diddl

Zgadzam się, że to cud, że im fizycznej krzywdy nie robił. I nie tylko im, bo to jest idealny materiał na seryjnego mordercę, np. prostytutek, bo uprawiają seks pozamałżeński i ,,się sprzedają".

wyzwolonaa Odpowiedz

Fanatyków do wora, wór do jeziora. Paradoksalnie według swojej wiary pójdzie za to do piekła

Dodaj anonimowe wyznanie