Ja rysuję całkiem ładnie, nie są to prace wybitne, daleko im do prac innych ludzi, ale są spoko. Ale... Tylko wtedy, kiedy patrzę na wzór. Jak mówiłam, nie jest to jakieś wybitne, mam problem z cieniami, z oczami i niektórymi szczegółami, ale zazwyczaj są bardzo podobne do oryginału, ludzie chwalą. Problem pojawia się, kiedy muszę narysować coś z pamięci. Wtedy jest tragedia, bez proporcji, krzywe, pies do psa nie podobny, człowiek jak kosmita, zupełnie tak, jakby rysowało dziecko... XD

Ale nie rysuje się z pamięci, przynajmniej jak się uczy rysować. Rysowanie z pamięci to najgorsza zmora wykładowców na uczelniach artystycznych :P Najpierw trzeba się nauczyć patrzeć i przekładać to co widzimy na papier, a dopiero potem można sobie robić coś z pamięci. Skończyłam ASP i nie rysuję z pamięci. Bo mnie tego oduczyli skutecznie.

@Willie, ja rysuję czysto amatorsko, dla własnej uciechy, nie patrzę na to, jak się powinno, po prostu- mam chęć, to coś narysuję ;) i tyle, ale mimo wszystko warto wiedzieć, że nawet na ASP uczą najpierw z "patrzenia" ;) może coś jeszcze ze mnie będzie! :P

Uch zacznijmy od tego że wszyscy artyści korzystają z referencji. Nie wiem skąd przekonanie że cuda powstają prosto z głowy. Z pamięci można rysować dopiero po wieloletniej praktyce a i tak wielu woli wspomagać się refkami. Nie jest to zle póki nie polega na pustym przerysowaniu od a do z. Chyba że mówimy o ćwiczeniu anatomii chociażby. Ale to sprawa na inny wywód.

Mi ludzie mówią, że mam ładną kreskę, a ja jej szczerze nienawidzę, aczkolwiek uczę się wciąż rysować. Pozy szukam z internetu, a resztę próbuję jakoś metodą prób i błędów XD

👍👍👍🍺🍺

O właśnie! Różnica między "utalentowanymi" a tymi trochę mniej jest taka, że przy napotkanej trudności pracują nad nią, aż ją pokonają, a nie rezygnują zasłaniając się brakiem umiejętności. Umiejętności się nabywa i uczy

To jest racja, jednak niestety np. słuchu muzycznego nie da się nauczyć (znam żywy przykład, dziewczyna przez wiele lat chodzi wokalne zajęcia, pani z sympatii i litości nie chce jej wywalić, po prostu zabrania jej brać udział w występach)

Co innego szycie czy rysowanie, po wielu ćwiczeniach i ciężkiej pracy można twórzyć cuda i rzeczywiście nie wmawiać sobie braku talentu tylko ćwiczyć

@SiedzeNaTronie Jak najbardziej da się nauczyć słuchu muzycznego, czego sam jestem przykładem. Nigdy nie czułem pociągu do muzyki i powiedziałbym, że ją trochę lubię, a nie kocham, ale mam gitarę i uczę się tego co mi wpadnie w ucho. Postępy są powolne, ale dziś utwory nie brzmią już dla mnie płasko, tylko wczuwam się jednocześnie w perkusję, bas, gitarę i wokal. Ciężko mi to opisać, ale na pewno poprawiłem swój słuch muzyczny o 200%.

Swoją drogą, każdy ma lekkie predyspozycje do robienia czegoś, ale wielu nie trafia na to przez całe życie, a i tak dochodzi w czymś innym do mistrzostwa.

W takim razie nie wiem, może to zależy od osoby
Jedni śpiewają w miarę dobrze, ale co jakiś czas zjeżdżają z melodii, w tym przypadku może da się coś zdziałać
Inni z kolei nie trafiają w żadne dźwięki (jak ta dziewczyna, wiele lat ćwiczy i nic) i tu już zmiana wydaje mi się bardzo ciężka, lub niemożliwa
Ale tak czy siak gratuluję, nie przypuszczałam że można to wyćwiczyć

Zawsze znajdą się wyjątki. Też znałem dziewczynę, która zawsze była pierwsza do śpiewania, a nie umiała wcale. Jednak cały czas próbowała i chwała jej za to.

Myślę, że to co ludzie nazywają talentem to właściwie umiejętności, które się zdobywa w młodym wieku.
Może ona we wczesnym dzieciństwie nie osłuchała się z kołysankami, piosenkami, ani nie próbowała śpiewać. Młody człowiek ma najbardziej chłonny mózg, więc nauczenie się czegoś w późniejszym czasie jest dużo trudniejsze, ale możliwe.

Dam jeszcze raz swój przykład :)
Zawsze uważałem się za ścisły umysł i z języków nie opanowałem nic poza odrobiną angielskiego, do czasu, gdy postanowiłem sobie, że się wysilę nieco bardziej. Teraz po niecałych 2 latach zaczynam B2 z niemieckiego i zastanawiam się nad studiami w tym kierunku ;)

A talent nie jest czymś co powoduje że np szybko uczysz się danej rzeczy i potrafisz dobrze ją wykorzystać?
Bo umiejętności każdy może wyrobić przy odpowiednim ćwiczeniu

Talent poniekąd polega na tym,że człowiek szybko się uczy, ALE ludzie nie zdają sobie sprawy, ile trzeba w to pracy włożyć, i tak naprawdę talentu jest mały procent. Muzycy na najwyższym poziomie ćwiczą na instrumencie po 10 godzin dziennie, a dany utwór prezentuja po paru miesiącach takiej pracy. Są naprawde pojedyncze przypadki mistrzów, którzy nie muszą siedzieć całymi dniami nad daną dziedziną. Słuch muzyczny też da się wyćwiczyć, mam koleżankę która bardzo fałszowała, ale bardzo chciała śpiewać - po dwóch latach wokalu, słuchania muzyki, trenowania słuchu nie falszuje. Malarze całymi dniami siedzą w pracowniach. Kiedyś czytałam artykuł, że aby być mistrzem w danej dziedzinie, trzeba jej poświęcić 10000 godzin. Mądrych 10000 godzin - nie wystarczy rąbać czegoś bezmyślnie, zawsze trzeba też włożyć w to dużo myślenia - szukanie rozwiązań problemów, szukanie odpowiedniej techniki, praca z własnym organizmem i jego potrzebami. Nie jest tak że nie da się czegoś rozwiązać. Talentów z urodzenia jest bardzo mało, a i tak najwyżej dochodzą ci, którzy są tytanami pracy

Tak, przecież @Wiem

Talent a wypracowanie sobie umiejętności to dwie różne rzeczy. Z talentem się rodzisz, masz predyspozycje w jakimś kierunku i albo to ulepszasz albo zostawiasz. Jednak to nie zmienia faktu, że talent masz.

Znam jednego chłopaka, który pisze całkiem dobrze, czasem robi po prostu błędy, najczęściej składniowe. Wie, co chce napisać, ale że myśli za szybko, naprzód, to niektóre zdania są dziwne, brzmią śmieszne, dlatego wysyła swoje teksty mi. Ja czytam, poprawiam błędy tak, aby sens został ten sam, ale zdanie było prawidłowo złożone. Z czasem tych błędów jest co raz mniej, więc da się z pomocą kogoś innego ;)

Nie rozumiem zwrotu "zakazany mi pisac". Nie znoszę skrotowcow w stylu "opo". Taka troche nowomowa. Jak "wykon". Czyli juz wiem, ze Twojej tworczosci nie bede szukac.

@Orwell84 "zakazany mi pisać" to wynik autokorekty. Co do reszty zgodzę się. Niestety świat pędzi do przodu, każdy żyje w biegu. Nowomowa to najmniejszy problem 😉

@ZapomnialamHaslaZnow już myślałam, że to jakiś nowy zwrot, którego nie zrozumiałam. Może to przez późną porę. Dziękuję za komentarz. Taki normalny, ludzki. Bez hejtu. :-)

No przepraszam, na anonimowe wchodzę tylko na telefonie, nie zawsze wyłapie błędy autokorekty. I ze swojej strony dziękuję za obronienie mnie przed "hejtem" Orwell84. Swoją drogą do tego słowa z kolei ja mogłabym się przyczepić, tak jak przyczepiono się do mojego "opo" ;) Nie rozumiem dlaczego to sprawiło, że ktoś mi napisał, że z tego powodu nigdy nie sięgnie po moja twórczość. Przykre.

@KorseyShani. Mozesz nie lubic slowa hejt. W pelni rozumiem. Jednak uważam, że mam prawo zdecydować o tym, czy skrotowce dyskwalifikuja moja ewentualna przyszla lekture. Na pewno jest milion ludzi, ktorzy chetnie siegna po Twoja tworczosc. Nie przejmuj sie zdaniem jednej starej baby 😜 i to takiej, ktora bywa sfrustrowana po wlaczeniu telewizora i obejrzeniu "show z wykonami". Uszy do gory i wielka buzia. Tworz dalej. Nie rezygnuj bo sie bede smazyc w piekle za podciecie skrzydel. A tego bym nie chciala.

Gdyby jeden komentarz w internecie zniszczył moja miłość do pisania, byłabym niczym więcej jak tylko imitacja pisarza. Ach... Oczywiście w moich opo nie stosuje skrótów, ale czuję się w pełni usprawiedliwiona, pisząc owy skrót w komentarzu na anonimowych. Pozdrawiam ^^

@KorseyShani wydawało mi się, że mój komentarz podkopał Twoją pewność siebie, stąd próba podniesienia Cię na duchu. Być może Tobie niepotrzebna. Natomiast ja poczułam potrzebę poklepania Cię po ramieniu. Zostaw skrótowce. Niech idą precz. Z przyjemnością czytam kwieciste wypowiedzi. Również w komentarzach.

A także - zawsze miałam 4 z rozprawek. Rozprawki nie są dobrym wskaźnikiem.

Człowiek orkiestra :) A tak na poważnie, to wybierz(przecinek) co Ty uważasz za słuszne i co sprawi Tobie szczęście. Powodzenia :)