#WleJP

Dwa lata temu postanowiłam z moim partnerem spędzić urlop w górach. Mieliśmy się spotkać na miejscu, bo on wracał z delegacji. Po kilkunastu godzinach spędzonych w pociągu wysiadłam na dworcu i dostałam SMS, że "z nami koniec". No cóż, urlop słabo udany.

Tegoroczne wakacje. Te same góry, nowy chłopak. Spędziliśmy tam dwa tygodnie. Wszystko cacy. Po powrocie przestał się do mnie odzywać (nie mieszkaliśmy razem).

W następnym roku planuję urlop nad morzem.

#pf2xs

Tak ostatni wzięło mnie na wspominanie mojej świętej pamięci babci. Gdy byłem w podstawówce, seniorka naszego rodu miała już trochę nierówno pod dekielkiem, delikatnie mówiąc. Alzheimer i parę innych umysłowych zaburzeń. Babcia co chwilę odwalała jakieś numery. A to usiłowała odgrzać sobie obiad w telewizorze, myląc go z mikrofalówką, a to nagle przypominała sobie, że musi zadzwonić do swojej koleżanki – Helenki, która to odeszła z tego świata pół wieku wcześniej.

Mieszkała razem z nami. Trzeba było ją pilnować i dbać o to, aby przy kolejnym „odpale” nie przyszło jej do głowy np. podgrzewać wody w wannie za pomocą suszarki czy wyrównywać fałdy na dywanie za pomocą rozgrzanego żelazka.

Mimo że babcia była szalona, to wszyscy bardzo ją kochaliśmy i prawdę mówiąc to mieliśmy z nią dużo śmiechu. Ona sama, zdając sobie sprawę ze swoich ułomności i wiedząc, że jest z nami bezpieczna, czuła się z swobodnie w rodzinnym domu, wśród najbliższych jej osób.

Umówiliśmy się, że nie będziemy dawać jej do zrozumienia, że jest starą wariatką – to mogłoby jej sprawić przykrość. Znosiliśmy więc jej „wybryki” dzielnie. Pamiętam, że od moich najmłodszych lat babcia podkradała mi zabawki, które następnie pod koniec roku pakowała w papier śniadaniowy i kładła pod choinką w formie prezentu dla mnie. I tak też do perfekcji opanowałem sztukę teatralnego cieszenia się z otrzymanych od babci samochodzików, ludzików GI Joe, czy kartridżów do Pegasusa, które starowinka bezczelnie zajumała mi parę miesięcy wcześniej...

#xckdk

Moja dziewczyna wyjechała na kilka miesięcy beze mnie. Jak się pewnie domyślacie, zdradziła mnie. Jak się o tym dowiedziałem? Otóż podróż się jeszcze nie skończyła, a ja już odnalazłem jednoznaczne zdjęcia na profilach społecznościowych jej znajomych.

Ona nie wie, że ja wiem. Rozmawiamy jak za dawnych dobrych czasów, jakby nic się nie stało. A co jest w tym najlepsze? To, że wydrukowałem te zdjęcia w formacie A1 i obkleiłem nimi CAŁE nasze mieszkanie. Trochę mnie to kosztowało, ale było warto.

Nie przemyślałem jednego. W międzyczasie rodzice do mnie dzwonili na kamerce. Za każdym razem odbierałem siedząc na kiblu, żeby nic nie widzieli. :D

Nie mogę się doczekać powrotu "mojej dziewczyny".

#UOAUN

Ostatnio wracałem z imprezy, a że mieszkam niedaleko klubu, wracałem na nogach. Poszedłem na skróty przez las i zaczepiły mnie 3 dziewczyny. Zapytały, czy mogę z nimi przejść przez ten las, bo się bardzo boją. Zażartowałem sobie z nich i powiedziałem, że jak byłem żywy, to też się bardzo bałem.

Jeszcze nigdy wcześniej nie widziałem, żeby ktokolwiek tak szybko uciekał i tak głośno krzyczał :D

#kI46u

Nigdy w życiu nie piłem espresso, więc będąc w kawiarni postanowiłem spróbować.

Zamawiając espresso, oprócz samej kawy dostajemy szklankę/kieliszek wody. Woda służy do oczyszczenia kubków smakowych, należy ją wypić przed kawą (są również osoby, które wypijają wodę po wypiciu kawy).

Nie mając o tym pojęcia, po prostu wlałem wodę do kawy...

#vkznw

Po śmierci babci mama zaopiekowała się niepełnosprawnym synem babci, a swoim przyrodnim bratem. Generalnie trochę roboty przy nim jest, w tym kąpanie go. Mama po organizowaniu babci pogrzebu, wszelkich formalności i innych była zmęczona i rozgoryczona. Kąpiąc go płakała i mówiła do siebie "Siostrze trafiła się pralka po babci i inne rzeczy, a mi co? Upośledzony brat".
W tym momencie z lustra w łazience zleciały wszystkie rzeczy z taką siłą, jakby je ktoś zmiótł ręką. Mama nie miała jak zahaczyć o lustro, ponieważ znajduje się ono dalej od kabiny prysznicowej.

Podobna sytuacja miała miejsce u mamy w pracy. Rozmawiała z koleżanką w stołówce pracowniczej na temat swego brata. Znowu popłynęły łzy, zaczęła się żalić i w tym momencie zarówno ona, jak i koleżanka były świadkami, jak stojący na suszarce talerz przeleciał przez pół kuchni i roztrzaskał się o ścianę.
Rozmawiałam z koleżanką mamy, która roztrzęsiona potwierdziła, że miało to miejsce.

Za życia babcia bardzo broniła swego syna i robiła awanturę każdemu, kto się go czepiał ze względu na jego niepełnosprawność. Widocznie po śmierci także jej to zostało.

#CMpef

Moja babcia codziennie patrzy przez okno i czeka na mojego dziadka, aż wróci z pracy. Codziennie przygotowuje dla niego śniadanie, obiad i kolację. Prasuje i pierze jego ubrania. Kupuje jego ulubione piwo, wyciąga dwie szklanki, nalewa do nich piwa, po czym rozmawia z dziadkiem. Kiedy potrzebuje w czymś pomocy, woła: "Wojtek, przyjdź na chwilę".

Dziadek nie żyje od trzynastu lat. Płaczę, pisząc to wyznanie - jest mi jej okropnie żal...

#lxFmJ

W tym wyznaniu chciałabym opisać moją teściową, a tym samym pewnie potwierdzić krążący o takich kobietach stereotyp.
Nigdy jakoś specjalnie nie lubiłam matki mojego partnera. Gdy na świat przyszła nasza córka, nic jej nie pasowało, chociaż nie miała nic do powiedzenia, gdyż to moje dziecko. A to imię nie takie, a to ubranka zbyt męskie, a to zabawki nieodpowiednie.

Ostatnio nie miałam z kim zostawić córeczki (mała ma teraz trzy latka), więc musiałam z bólem serca zadzwonić do niej. Posapała, pojęczała (a taka kochająca babcia), ale w końcu zgodziła się przyjechać.

W domu wszystko jej wyjaśniłam, rozpisałam, kiedy nakarmić małą - wyjeżdżałam tylko na kilka godzin, ale przypuszczałam, że gdybym nie wspomniała, dziecko byłoby głodne. Przekazałam także, żeby posiedziała z małą w salonie, a gdy ta zajmie się swoimi zabawami, może w tym czasie obejrzeć coś w telewizji.
Co ważne w tym wyznaniu - w salonie stoi moja ukochana wieża i stosy płyt, które zbieram przez lata. W sypialni natomiast mój mąż ma jakiś stary odtwarzacz na kasety, który ostatnio mu się zepsuł i nie zdążył go naprawić.

Teściowa wpadła na pomysł, że posłucha sobie Marylki Rodowicz, ale skoro odtwarzacz męża nie działa, to najlepiej do tego posłuży moja wieża. Gdy wróciłam do domu zastałam obrażoną teściową i rozwaloną wieżę. Ta szalona kobieta wyrwała z mojego kochanego sprzętu tackę na płytę i do powstałego otworu grubości centymetra próbowała wcisnąć kasetę magnetofonową.
Wpadłam w istny szał i wywaliłam ją za drzwi, na końcu płacząc już z bezsilności. Teściowa obraziła się na maksa, przez co mój mąż był przez kilka dni naburmuszony jak stary Niemiec. W końcu jednak przeprosił za nią i kupił mi nową wieżę.

#RMtJM

Ubiegłej nocy śniło mi się, że zostawiam swojego męża oraz czwórkę naszych dzieci dla ciemnoskórego, miastowego przestępcy. Moment, kiedy wyznawałam mężowi, że od niego odchodzę i już go nie kocham, był straszny, czułam, jak serce łamie mi się na małe kawałki. Jednocześnie jednak byłam szczęśliwa, że w końcu mogę być z osobą, którą naprawdę kocham. Po tej rozmowie rzuciłam się w ramiona mojemu nowemu partnerowi.
I wtedy się obudziłam.
Mam dwadzieścia lat, nie mam nawet chłopaka, a tym bardziej dzieci.
Mimo wszystko, kiedy pomyślę o tym śnie, czuję emocje nie do opisania. To pierwsze takie doświadczenie w moim życiu.

#8Zgst

Kiedy spóźniony dotarłem do domu znajomych, impreza już się rozkręciła. Od razu zauważyłem nową osobę w naszym skromnym towarzystwie. Przyprowadził ją jeden z kolegów, a na potrzeby wyznania dajmy jej nazwę ✓3 (mam już dosyć tych x i y). Głośno o czymś ciągle opowiadała i nie dała dojść nikomu do słowa. Większość historii jakie opowiadała przedstawiały ją jako bardzo szlachetną i pomocną.

Pewnie większość z was słyszała o akcji "pomoc mierzona kilometrami" (chodzi w tym o to, że włączasz endomondo i ilość km, które przejdziesz, jest zamieniana na pieniądze i przekazywana potrzebującym); właśnie w niej ✓3 brała udział. A że godzina była późna i parę butelek stało już bez wnętrzności, to i język się jej nieco plątał i szczerość wzrastała. Zapytałem ją, ile już udało jej się przejść kilometrów. Na co ✓3 odpowiedziała, że nie chce jej się chodzić, więc jeździ wolno samochodem z włączoną aplikacją.

Nikt do końca posiedzenia nie poinformował jej, że więcej by było darowizny, gdyby pieniądze wydane na paliwo przekazała na cele charytatywne.
Dodaj anonimowe wyznanie