Mieszkamy w domu podzielonym prowizorycznie na dwie rodziny. Ja, partner i jego syn w jednej części, moja siostra z córką w drugiej. Mieszkamy tak od ponad roku. W związku z tym, że siostrze nie przelewa się finansowo, a my żyjemy na przyzwoitym poziomie, to za moją namową partner przystał, żeby moja siostrzenica nie czuła się gorsza i traktowaliśmy ją jak członka rodziny – dostawała prezenty tej samej wartości, zabieraliśmy ją wszędzie ze sobą i ogólnie dużo u nas przebywała. Piszę w czasie przeszłym, bo tak było do niedawna. Partner spostrzegł (i niestety ma rację), że siostrzenica (8 lat) zaczęła traktować jego syna (5 lat) i nas bardzo interesownie, robić po złości itd. Zwłaszcza kiedy przychodzi do niej jakaś koleżanka lub kolega, wtedy chłopiec jest natychmiast przez nią odrzucany. Była rozmowa, jedna, druga, trzecia i dziesiąta, ale nic nie dała. W tym momencie ja znalazłam się pomiędzy młotem a kowadłem, bo partner zmienił podejście i stwierdził, że nie będzie sponsorem dziecka, które nie szanuje jego syna i tego, co od nas dostaje, i tak oto widzę zapłakaną siostrzenicę, która widzi przez okno, jak jeździmy na wycieczki, widzi inne rzeczy, czuje moje wypieki itd. Serce mi pęka, bo to moja siostrzenica, a z drugiej strony dzielę przecież życie z partnerem i jego synem i niedługo się stąd wyprowadzimy. Nie dość, że pokłóciłam się w końcu z facetem, to popadłam też w konflikt z siostrą, która ma pretensje, że nie biorę stanowczo jej strony, ale widzę, że przemawia przez nią zazdrość. Boli mnie ta sytuacja, jednak najbardziej pokrzywdzone jest biedne dziecko, bo wiem, że to nie jej wina, że tak się zachowuje, może i ma prawo czuć zazdrość, bo to tylko dziecko i tak reaguje. Niestety mój partner tego nie rozumie, ale jemu też nie powinnam się dziwić, dla niego najważniejszy jest syn. Co z tego, że to siostra powinna ją wychowywać, kupować różne rzeczy i organizować czas, skoro tego nie robi? Ja chciałam uniknąć tego, żeby ona nie czuła się gorsza, a wyszło inaczej. 8 lat to wciąż dziecko. Też byłam kiedyś gorszym dzieckiem i bardzo chciałam zaoszczędzić tego siostrzenicy. Żałuję, że zgodziłam się tutaj wprowadzić.
Dodaj anonimowe wyznanie
Nie angazuj sie w żaden sposób w życie obcego dziecka. Dzieci, szczegolnie czyjeś są bardzo niewdzieczne. Popraw mnie jezeli sie myle, ale założe sie, że Twoja siostrzenica nie umiała nawet docenic tego co dla niej zrobiliście, choc nie musieliście, ale wzięła to za standard, a teraz jesteście najgorsi w oczach jej i jej matki bo przestaliście dawać się wykorzystywać. Pisze te slowa z autopsji.
Nie mierz dzieci miarą dorosłych. Oczekujesz, że 8 latka ma być Ci coś dłużna? Bo nie bardzo rozumiem Twój tok myślenia. Dzieci w jej wieku kierują sie jeszcze czesto emocjami i to nie jest ich zła wola, to jest niedojrzałość układu nerwowego.
To nie Ty jesteś matką tego dziecka. To Twoja siostra powinna ją wychowywać, kupować jej różne rzeczy i organizować jej czas wolny. Tłumaczenie, że "to tylko dziecko" jest nietrafione. 8-latka to już na tyle duże dziecko, że można jej wytłumaczyć, co robi źle i jakie są tego konsekwencje.
Owszem, można jej wytlumaczyć, że robi coś źle, ale nie zawsze zrozumie treść tej wiadomości, bo u dziecka często górę biorą emocje. Bo nawet często u dorosłych górę biorą emocje ponad logiczne myslenie. Układ emocjonalny tej dziewczynki pozbawiony stabilności przyżywa prawdopodobnie teraz rollercoster. Ona zapewne już dostrzega, że jest gorsza i ma gorzej i broni sie przed tym w sposób jaki umie i to nie jest jej wina.
A co z ojcem dziecka twojej siostry? Przecież córka nie wzięła się z powietrza. Powinna dostawać alimenty , 800 plus i jakieś zasiłki jeśli siostra nie pracuje. Jeśli nie dokłada się do utrzymania domu to jest to całkiem dużo.
Ojciec dziecka mojej siostry nie daje jej złamanego grosza, alimenty placi państwo, a on zarejestrowany jest jako bezrobotny w urzedzie pracy a jak urzad pracy znajduje mu jakieś zatrudnienie to robi wszystko zeby go wywalili. Siostra nieraz mi sie żaliła, że nie dość, że nic nie daje dziecku to ma czelność prosić ją o pieniądze na papierosy, albo piwo, bo też lubi sobie wypić i nie tylko. Ma ustanowione z córką weekendowe widzenia, ale raz ją zabiera, raz nie. Wielokrotnie zawiódł córkę która na niego czekała i pytała dlaczego taty jeszcze nie ma. Mówiłam siostrze, żeby mu calkowicie zabrała prawa do dziecka. Pozniej takie male dziecko porownuje, życie swoje i życie swojego przyszywanego kuzyna. Przyznaje, że to, że sie tutaj wprowadzilismy nie było dobrym pomyslem.
@Opalinska akurat to, że siostrzenica będzie porównywać życie przyszywanego kuzyna do swojego to jest najmniejszy problem tej siostrzenicy w tym momencie. Skoro piszesz sama, że "siostra powinna ją wychowywać, kupować różne rzeczy i organizować czas, skoro tego nie robi" to znaczy, że to dziecko jest dzieckiem zaniedbanym i Twoim obowiązkiem w ramach troski o siostrzenicę jest zgłosić jej sytuację do służb. Twoim obowiązkiem jest rozmowa z siostrą, że ma się w końcu ogarnąć i zacząć dzieckiem zajmować. A nie zaklejanie poczucia winy pieniędzmi (z wyznania wynika, że nie swoimi przynajmniej częściowo) i zostawianie dziecka w trudniej dla niego sytuacji.
Ogarnij się kobieto i pomóż temu dziecku jak trzeba!
@Opalinska coztegoze2 ma rację. Jeżeli twoja siostra zamiast zadbać o córkę daje jeszcze jej ojcu kasę, okradając w sumie własne dziecko, to naprawdę powinnaś zgłosić zaniedbanie dziecka.