To samo chcialam napisac, dobry film tworzy sie wiedzac jak wywolac u widza konkretne emocje

Chyba że będzie reżyserem telewizyjnym programów o największych maszynach świata, albo produkcji mikroprocesorów...

No nie do końca. Czytałam swego czasu opowiadania jednego socjopaty/psychopaty (diagnozy w rękach nie miałam, lecz kimś takim właśnie mi się wydawał - bardzo dziwny miał charakter) i przyznam, że były bardziej poruszające, niż niejedna w zamierzeniu tkliwa historyjka. Miałam wrażenie, że ten gościu potrafi zrobić ze swoimi bohaterami wszystko, bo zapewne nic dla niego nie znaczyli. Taka bezwzględność, brak uczuć u reżysera też mogłaby przynieść ciekawe efekty. Odległe i zimne jak lody Antarktydy produkcje potrafią być intrygujące. Nie zamieszczając w filmie zbyt wielu uczuć da się wyrazić więcej, niż gdyby ich dać w nadmiarze. Poza tym bycie socjopatą nie przesądza o braku zdolności do obserwacji, na podstawie których też można tworzyć scenariusze. Tak że niech autor próbuje, jeśli ma do tego smykałkę, to jak najbardziej może mu się udać. Szczególnie, jeśli chodzi o jakieś horrory/thrillery.

A ja myślę, że jego osobowość jest genialnym materiałem na reżysera czy pisarza! Popatrzmy chociaż na Sherlocka Holmesa, dr House'a, to są bardzo znane postaci, ich zachowania są dla nas często niezrozumiałe, nie kierują się żadnymi uczuciami, a przy tym są piekielnie mądre. Historia o takiej osobie, wykreowana przez osobę z podobnym charakterem, byłaby genialna. Autor historii wiedziałby, co naprawdę robiłby bohater, jak postrzegałby innych ludzi, kierujących się emocjami, których autor nie rozumie.

Reżyser nie ma rozumieć, ale ukazać siebie.

Pomyślałam o tym samym. Jak człowiek ma zinterpretować coś, czego nie potrafi zrozumieć? Jak pokierować aktorami? Nawet jeśli jest dobrym obserwatorem, to już nie będzie to samo.

Sama jestem socjopatką (a przynajmniej tak mi się wydaje) chcę spełniać się w aktorstwie, bo wiem że jestem w tym dobra. wystarczy, że wyobrażam sobie daną reakcję i próbuję ją odtworzyć. To nie tak, że nie mamy uczuć... Też potrafimy się złościć. Po prostu nie odczuwamy współczucia, nie wyczuwalmy nastroju, nie rozczulamy się nad dziećmi/zwierzątkami. Szczerze powiedziawszy, gdyby nie filmy i książki, nigdy nie byłabym w stanie rozmawiać z ludźmi w normalny sposób I nie wiedziałabym jak się zachować. (Jestem w stanie zrobić coś czego inni ludzie by się np. Wstydzili. Nie robię tego, bo wiem jak dana sytuacja zostałaby odebrana i jestem świadoma konsewkwencji )

Socjopaci i psychopaci są świetnymi obserwatorami. Mimo, że nie rozumieją uczuć, potrafią bardzo przekonująco je udać - dlatego też większość z tych „na wyższym poziomie” (high fuctioning) jest cholernie trudna do zdiagnozowania. Oni grają normalnych ludzi cały czas, a ukazanie pełnej palety fałszywych emocji nie jest dla nich niczym trudnym.

@Antarees popieram

To jest bujna wyobraznia uwierz mi. Nie wiem czy on wie kim jest socjopata, ale on nim nie jest, wiec albo bardzo chce nim byc, albo ma wybujana wyobraznie.

Ludzie, socjopata to ktoś kompletnie inny. Osoba nie umieją a rozpoznawać podstawowe prawa etyczne skutkujące brakiem przystosowania w społeczeństwie. AUTOR NIM NIE JEST. Jeżeli już to PSYCHOPATĄ. Choć i tak pewnie nie. Za mało wiemy, ale na tyle dużo, że nie, nie jest socjopatą.

Zgadzam sie, to jest bardziej prawdopodobne niz bycie socjopata, bo autor na pewno nim nie jest.

@AnonimowyKret przepraszam, że pytam ale bardzo mnie to ciekawi bo znam podobną sytuację. Jak ma na imię Twój brat ?

Socjopatą można się zarówno stać jak i urodzić.

A to spoko zwracam honor, nie słyszałam o takich przypadkach, ale nie czytałam o tym dużo więc nie mówię, że nie może tak być

psychopatia jest bardziej wrodzona, a socjopatia nabyta.

Socjopata osoba nie umiejąca żyć i przystosować się do społeczeństwa. Bardziej wrodzona. Autor nie przejawia socjopatię, a psychopatię. Ta natomiast to brak empatii, co się zgadza, z tą różnicą, że ona jest nabyta. Nie pojawia się znikąd. Wydaje mi się, że autor nie jest szczery w tym co pisze. Możliwe, że przedstawia fałszywy obraz siebie. Wiele rzeczy jest niejasne. Np. Nie wchodził w bliskie kontakty z dziewczynami, z jedną był na randce, a druga była tylko koleżanką. Mimo to obie cierpiały i on o tym wiedział. Pomine fakt skąd, ale serio? Po jednak randce? Kazać koledze z ławki biec za sobą? Albo trafił na jakiś wariatki, albo koloryzuje troche, bo to nie są naturalne zachowania.

@Srajsie przeczytaj jeszcze raz :p to nie ta dziewczyna, z którą był na randce kazała mu za sobą biec, to ta, z którą się zbliżył i przebywał dłuższy czas.

IdeologiaGender
Wiem że to inna, nie chciało mi się rozpisywać, a chciałam umieścić to w tym samym sformułowaniu(?), ale i tak odebrałam ją tylko jako koleżanka z ławki, z którą czasem wracał do domu.

Socjopata nie mozna sie takze urodzic? Nie neguje twojej odpowiedzi, poprostu zawsze myslalam ze mozna sie takze nim urodzic.

@Luuuuuuzik Temat jest głębszy. Wielu specjalistów stosuje zamiennie terminy socjopata i psychopata. Zdarza się, że specjaliści używają nazwy socjopatia, poniewaz psychopatia bywa mylona z psychotyzmem. No ale największy wpływ mają poglądy na źródła tego zaburzenia. Niektórzy psychologowie uważają, że syndrom jest rezultatem warunków społecznych i przeżyć z dzieciństwa więc wolą termin SOCJOPATIA. Inni uważają że do rozwoju zaburzenia przyczyniają się też czynniki psychiczne i genetyczne, i oni będą posługiwać się nazwą PSYCHOPATIA. Ta sama osoba może przez jednego psychologa zostać zdiagnozowana jako psychopata, a przez drugiego jako socjopata. Więc ogólnie to zależy od poglądów