Ja lunatykuję od dzieciaka, gdybym sama sobie taką pułapkę zrobiła, to w nocy, śpiąc, zebrałabym tą taśmę, posprzątałabym i położyła się do łóżka. Na koloniach współlokatorka zamykała pokój na klucz żebym nie wychodziła, ale wystarczyło, że usłyszałam, w której części pokoju chowała klucz i w nocy bezbłędnie po niego sięgałam. Nic z moich wędrówek nie pamiętam.

Lunatykowanie to strasznie ciekawy mechanizm i na pewno nie jest rozdwojeniem osobowości ale ma strasznie podobne efekty.

Niestety nie da się siebie samej oszukać. Gdy lunatykujesz to wiesz wszystko to co wiesz gdy nie śpisz. Żeby zastawić pułapkę nie mogłabyś wiedzieć o jej istnieniu.