Współczuję. Próbowałeś rozmawiać z psychologiem? On naprawdę może Ci pomóc.

Ja jak mówiłem znajomym, że kąpiemy się po WFie z chłopakami nago to robili zdziwiony oczy i pytali się jak tak można. Rok temu, w pierwszej klasie liceum jak kolega jeden wyskoczył tak we wrześniu na początku nago to też byłem zdziwiony, ale miesiąc później już się na luzie kąpałem z chłopakami - pierwszy raz się balem, że będą mnie oceniac, a teraz na luzie, gadamy sobie jak sie kapiemy, nikt sie nie wstydzi. Każdy ma narządy płciowe nie ma co się wstydzić.

Moja mama często powtarzała mi, że mam chodzić z książką na głowie... I tak w kółko.... "brzydko chodzisz, ja kiedyś chodziłam z książką na głowie i teraz chodzę pięknie i płynnie, nie mogę patrzeć jak chodzisz" .... na spacery chodzę często - w nocy( bo wydaje mi się, że wtedy nie widać), przejście z ławki do tablicy jest jednym z najbardziej traumatycznych rzeczy w szkole- wszyscy patrzą jak idę...to samo przejście przez korytarz... zawsze staram się wszędzie chodzić na końcu... gdy byłam mała to wymyślałam historyjki, że chodzę tak jak chodzę, bo miałam bardzo ciężka operację na nogę (wszyscy odpowiadali, że chodzę normalnie - myślałam, że chcą być mili) teraz niby wiem, ze chodzę normalnie... w żadnym razie nie jak facet... ale nigdy nie pozbędę się myśli, że wszyscy oceniają sposób mojego chodzenia....
Niby nic... a uprzykrza życie 😐

Ja w szatni się nie przebieram, tylko w toalecie przy szatni. Jak latem mam za dużo odsłoniętego ciała to czuję dyskomfort, bycie w stroju kąpielowym to dla mnie katorga. Nie wiem skąd to się wzięło. Gdy byłam w wieku dojrzewania, wstydziłam się swojego ciała, garbiłam się i krzyżowałam ręce na piersiach, żeby nie było ich widać...

Współczuje ci ze względu na twoją traumę. Możesz powinieneś porozmawiać o tym z mamą, a jeszcze lepiej z terapeutą, na pewno pomoże. A jeśli chodzi o tą rozmowę nie wydaje mi się, że twoja mama chciała, żebyś brzydził się swojego ciała tylko, żebyś je szanował i wiedział, że nagość jest rzeczą osobistą... no ale niestety jej nie wyszło.
Życzę ci szczęścia i pokonania traumy

"Wychowajcie je tak, aby się chorobliwie nie wstydziło własnego ciała"...mój ojciec nie myślał o tym. Odkąd pamiętam jestem obrażana przez niego na różne sposoby co chwila słyszę tylko "nie jedz tyle" "jesteś gruba" "zobacz jak wyglądasz". Cóż może dlatego od 1 klasy podstawówki jem jeden posiłek dziennie, oczywiście tylko wtedy gdy on tego nie widzi.

Ja wstydzę się własnego ciała, ale powiem Ci ze da się to przezwyciężyć. Musisz uwierzyć w siebie i zaakceptować. Stan przed lustrem i powiedz sobie prosto w oczy, że masz ładne, piękne ciało i Nie musisz się go brzydzic ani wstydzić. Masz piękną pasję i wkładaj w nią całe serce.
Ja przezwyciezylam siebie i poszłam na siłownię, walczę ze sobą i nie chce sienpoddac, Tobie też tego życzę z całego serca!!!

Współczuję.. :(

Mam podobnie, mimo iż wychowywana byłam w miarę normalnie. Tzn zależy, co bierze się za normę...

Po prostu mam problem z rozbieraniem się czy to na basenie czy na wf.
W Niemczech takie zachowania są normalne i nikt nie wydziwia z powodu np zbiorowych przebierelni na basenie (osobne dla płci, oczywiście), gdzie obcy sobie ludzie bez skrępowania wyskakują z ciuchów i wskakują w stroje kąpielowe.

Będąc w liceum zapisałam sie na kurs pływacki. Na szczęście miałam cholernie wyrozumiałą nauczycielkę, która nie robiła problemów z tego, że latałam do toalety, czzy osobnej kabiny. Niestety nie wszyscy są tacy i nie raz, nie dwa musiałam się nasłuchać, że wydziwiam czy w tyłku mi się poprzerwacało.

Szczytem była sytuacja, kiedy pojechałam z klasą na "wymianę" uczniowską, a tam w spólnej łazience:
a) brak zamka w drzwiach
b) dwie, przylegające do siebie kabiny prysznicowe, przedzielone jedynie taką półprzezroczystą ścianką od kabiny.

Dziewczyny nie miały problemu z kąpielą we dwójkę, czy np wejścia do łazienki kiedy inne suszły włosy, malowały się itd. Rozbierały się, rozmawiały sobie jeszcze 3 minuty i wskakiwały pod prysznic...

Na szczęście organizatorzy zjazdu mieli tyle serca, że na drugi dzień zamek został wystawiony. A ja, żeby nie blokować łazienki nauczyłam się wtedy brać prysznic w 5 minut (w końcu też nie można być całkowitym dupkiem).

Masakra....