Zielone oczy są bardzo rzadkie. :P

Dobra Kowalski, zaprzestań.

Jest dużo osób o tym samym nazwisku, a nie są w ogóle spokrewnione :)

U mnie w szkole jakieś 5 osób (które znam) ma takie same nazwisko jak ja. To trochę dziwne jak nauczyciele porównują mnie do "brata" i muszę im tłumaczyć jak to jest 👏🏻

Dokładnie w moim technikum miałam dziewczynę, która miała na imię i nazwisko tak samo jak moja kuzynka. Z kuzynką mam te same nazwisko, a imiona dosyć podobne, więc z tą dziewczyną było tak samo. Nauczyciele setki razy mnie pytali czy jestem spokrewniona z X z klasy Fa (mieliśmy klasy od skrótów kierunku) :P

A ja mam zielono niebieski oczy z otoczką brązową :D to jest dopiero rzadkie :P

@DOCZ to wcale nie jest rzadkie

Właśnie, że wielobarwne oczy są rzadkie i bardzo piękne.

Ale przecież mało osób ma oczy w jednym kolorze. Ja przy źrenicy mam taki bursztynowy pierścień, dalej są zielone, a przy samej otoczce, która swoją drogą jest bardziej granatowa, niż czarna, szaro-niebieskie. I wcale moje oczy nie są rzadkie, znam sporo osób, które mają podobne ;)

@SokZironii Znam tylko jedną osobę, która tak ma tylko samo zielone z brązową otoczką - Moja siostra :D

Albo na zmówinach :D

Dołączam się do pytania.

To chyba chodzi o spotkanie rodziców narzeczonych.

W moich regionach jest taka tradycja. Jakiś czas po oswiadczynach do domu rodziców Pani Młodej przyjeżdżają wraz z Panem Młodym jego rodzice. Jest to spotkanie na którym poznają się. Młodzi przedstawiają swój pomysł przebiegu uroczystości. Później wszyscy wspólnie ustalają szczegóły wesela. Dzielą się swoimi obowiązkami :)

I dalej ta tradycja funkcjonuje? Bo jakoś nie wyobrażam sobie planować wesela z rodzicami ;)

@Ankaa
Z tego co wiem, to funkcjonuje. Dawniej było trochę inaczej. Teraz jest bardziej po to, aby rodzice z dwóch stron się poznali. Młodzi przedstawiają im plan, wszystko sami sobie załatwiają. Rodzice jedynie dogadają się, kto za co płaci itd. :)

To mnie zaskoczyłaś, nigdy o czymś takim nie słyszałam :) A tak w ogóle, to wydawało mi się, że teraz, jeśli w ogóle, to rodzice płacą tylko za jakieś symboliczne rzeczy, typu sukienka :)

To że nazwał córkę jej imieniem

A czy autorka go o to oskarża? Nie ma to jak dopisywanie sobie drugiego dna.

Ja miałam takie wrażenie po przeczytaniu tego