#DPRhl

O ludziach i konfrontacjach.

Ludzie, szczególnie starsi, lubią komentować w niewybredny sposób pewne rzeczy. Są też zwykłe chamy i prostaki, i zauważyłam, że takie osoby są zwykle kompletnie zbite z pantałyku, gdy ktoś im zwróci uwagę albo rzeczowo odpowie.

1. Wsiadłam do autobusu po pracy, załadowana torbami, i grałam w szachy w internecie. Na następnym wsiadła pani z bukietem w ręce i napruty menel z laską. Nie zdążył usiąść, jak bus ruszył, więc stał na środku i krzyczał: „Olaboga, jak ja usiądę?”. Obok chłopak w słuchawkach.

– Co za gnojek, słuchawki ma i nie pomoże – mówi do mnie oburzona pani.
– Pani też mogła pomóc.
Zaskoczyłam ją, ale się nie poddała.
– Ja mam zajęte ręce, a ty też zamiast odłożyć telefon, to masz to w dupie.
– Pani też mogła odłożyć bukiet, ale zakładam, że nie chciała sobie pani ubrudzić rąk :)

2. W pracy rozmawiam z dużą ilością klientów i często zdarzają się buraki, które rzucają do mnie tekstami np. „Tobą to bym się mógł zająć, he, he”.
Na to odpowiedź jest jedna. Bardzo głośno, żeby wszyscy dookoła usłyszeli:
– MOŻE PAN POWTÓRZYĆ GŁOŚNIEJ?
Wtedy zwykle są w totalnym szoku, bo zapewne większość tak gada systematycznie do młodych kobiet, które niedoświadczone i skazane na bycie miłą dla klienta zbywają takie teksty śmiechem. Praktycznie zawsze się wycofują i przepraszają.

3. Na basenie było sporo ludzi i na torze pływało po 5-6 osób. Tam, gdzie ja pływałam, była parka, gdzie dziewczyna systematycznie zamiast pływać za lub przed chłopakiem po prawej stronie, płynęła obok niego. Ciągle wszyscy musieli się zatrzymywać i ją przepuszczać. Zwróciłam jej grzecznie dwa razy uwagę, ale to zignorowała, więc następnym razem zamiast odpłynąć, poszłam na czołówkę i w ostatniej chwili zasłoniłam się łokciem, który wylądował na jej twarzy. Ups...
Przestała pływać środkiem.

4. W sklepie, w którym robiłam promocje, miałam wyznaczone miejsce. Często ludzie przekładali tam zakupy, więc się odsuwałam i z 3 m przestrzeni zostawały im 2 m. Wystarczająco.
Jedna pani się uparła, żeby zamiast pionowo podjechać wózkiem, zrobić to poziomo, co z nią zajmowało z 3 m właśnie. Ewidentnie po to tylko, żeby móc sapać, że tam jestem.
Nie ustąpiłam, jako że robiła mi na złość, i oczywiście się zaczęły teksty:
– Co za gówniara...
– To moje miejsce pracy, tutaj ma pani dość miejsca, jak pani przesunie wózek.
– Dupskiem w jeansach tu siedzisz, a tu ludzie zakupy pakują, gówniaro niewychowana!
– Słucham? Przykro mi, ale raczej sporo osób tu siada, więc powinna pani poszukać innego miejsca do przepakunku.

Tu zaczęło się bardzo dużo wyzwisk, więc pani została wyproszona ze sklepu, a jako że obsługa miała gdzieś jej pretensje, to przed sklepem wygadała się przywiązanemu psu.

Polecam ten sposób.
Dodaj anonimowe wyznanie